Oorspronkelijk gepubliceerd op 24/10/2021 – 20:33 door Dries Blontrock
Dit artikel werdt oorpronkelijk gepubliceerd op de oude Schamper site. Toen deze uit gebruik werd genomen, werden alle artikels overgezet.
Als er één onderwerp was dat de laatste tijd zowel binnen als buiten de UGent over de tongen ging, dan was het wel de geplande boskap op campus Sterre. Om plaats te maken voor een studentenhome met een capaciteit van meer dan 200 kamers, zou daar een bos van 4000 m², ongeveer een 80-tal bomen, verdwijnen. Op sociale en reguliere media regende het meteen verontwaardigde reacties. Heeft een universiteit immers geen voorbeeldfunctie, en al zeker op het vlak van biodiversiteit en milieu? Dat de rector enkele dagen voorheen nog zijn steun aan de klimaatbeweging had geuit, hielp ook niet om de perceptie van hypocrisie te verdrijven.
Bovendien ging de universiteit, die al te graag uitpakt met wetenschappelijk gemotiveerd beleid, ook lijnrecht in tegen een onderzoek dat een van haar medewerkers recent voerde. De UGent kreeg van alle kanten tegenwind: buurtbewoners tekenden protest aan, mensen met een groen hart schreven boze Facebookcommentaren, minister Demir zette het project prompt on hold en enkele actievoerders klommen zelfs in de bomen die gekapt dreigen te worden.
Kap dat bos, dan hoeft niemand meer te zagen
Een bonte alliantie, maar de stem van één groep leek lange tijd te ontbreken: de Gentse student. Zij hebben er immers alle belang bij dat er snel meer huisvestingsmogelijkheden komen: het aanbod wordt steeds krapper, de prijzen schieten telkens naar nieuwe hoogtes. Wanneer de Gentse Studentenraad (GSR) uiteindelijk als eerste belangengroep voor studenten een standpunt openbaar maakte, werd de moeilijke afweging duidelijk: geef je voorrang aan biodiversiteit of aan huisvesting? Gezien de compensatiemaatregelen van de UGent (de aanleg van drie nieuwe bossen) en het nijpende kotentekort, oordeelde de GSR dat het bos kappen en een nieuwe home bouwen de beste oplossing is.
Dat lijkt inderdaad de elegantste uitweg uit een situatie waarin er niet één correcte keuze is. Wat er ook gebeurt, er zal altijd iemand ontevreden zijn. De manier waarop de universiteit bovendien als een soort kwaadaardige boskappersbende wordt afgeschilderd, slaat ook nergens op. Bij de UGent zit men er ook mee in de knoop, want – verrassing – niemand kapt bomen voor hun plezier. Kap dat bos dus gewoon, dan hoeft niemand meer te zagen.