Inefficiënte Poppemie


Niet elke wetenschapper houdt zich bezig met proefbuizen, deeltjesversnellers of lasers. Dr. Schamperstein kiest voor een theoretische aanpak en baant zich een weg door formules, berekeningen en kennis om zijn licht te schijnen over een prangende maar absurde vraag.

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 7/10/2018 – 17:04 door Emi­lie Devreese

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

I’m a Bar­bie girl, in a Bar­bie wo-o-orld. Life in plas­tic, it’s fan­tas­tic”, zong de Noorse groep Aqua in 1997. Bar­bie, voluit Barabara Mil­li­cent Roberts, lijkt het dan ook alle­maal te hebben: suc­ces in elke mogelijk car­rière, tal­rijke knal­roze villa’s in Mal­ibu, alle luxe van de wereld, nu en dan magis­che kracht­en en een per­fect lijf. Hoewel, per­fect? Zoals we alle­maal wel weten leunt het lichaam van Bar­bie niet erg dicht aan bij dat van de gemid­delde vrouw en hoewel Bar­bie op zich alle eigen­schap­pen bez­it die het klassieke West­erse schoonhei­d­sideaal vor­men, is een echt lichaam als dat van haar alles­be­halve prak­tisch. Hoe leef­baar is een Bar­bie-lijf?

Bar­bie lijkt wel erg groot als we haar vergelijken met haar huizen

Walk of Pain

Het feit dat onze plas­tic jeugdheldin een pop is en dus bijgevolg geen spieren, orga­nen­s­telsels, skelet, huid en andere weef­sels bez­it, waar­door ze über­haupt niet lev­ens­vat­baar is, lat­en we even achter­wege. We doen even alsof ze die wel heeft en kijken puur naar haar figu­ur. Al meteen vallen enkele zak­en op. Eerst en vooral blijkt Bar­bi­es lichaam com­pleet bio­mech­anisch inef­fi­ciënt te zijn. Bar­bie loopt non-stop op naald­hakken en stretcht daar­bovenop duidelijk niet genoeg: haar kuit­spieren zijn zodanig verko­rt dat ze zon­der schoe­nen haar hie­len zelfs met de beste wil ter wereld niet op de grond kri­jgt. En hoewel ons manus­je-van-alles zo nu en dan ook wel eens top­sport­ster is, zou ze in werke­lijkheid uit­zon­der­lijk vat­baar zijn voor achille­speesrup­turen, hiel­spoor en tal van andere blessures en manke­menten. Boven­di­en loopt ze enkel en alleen op de bal van haar voet, wat zow­el de drukverdel­ing op de voet,  als de schok­brek­ing en ‑demp­ing en het effi­ciënt opslaan en vri­jgeven van energie in de spieren niet ten goede komt bij het stap­pen, laat staan bij het lopen.

Bar­bi­es lichaam blijkt com­pleet bio­mech­anisch inef­fi­ciënt te zijn

Wat eventueel wel nog in haar voordeel zou kun­nen spe­len, is dat haar romp kort is in vergelijk­ing met haar benen, waar­door haar benen dus in ver­houd­ing min­der gewicht moeten onder­s­te­unen en ver­vo­eren dan bij de gemid­delde mens. Kor­tom: Bar­bie laat het er op de cat­walk miss­chien oh zo moeit­eloos uitzien, maar in werke­lijkheid leeft ze in een con­stante staat van ondraaglijke pijn bij elke stap die ze zet.

Headturner

Ten tweede: Barbie’s hoofd mag dan nog niet zo belache­lijk groot zijn als dat van de Bratz-con­cur­renten, we kun­nen het er toch over eens zijn dat het te groot is voor haar fragiele nek. Vroeg of laat moet daar wel een nekher­nia van komen. Boven­di­en kan ze haar hoofd 360 graden draaien.  Ook sug­gereert haar wespen­taille enkele ont­brek­ende ribben. Een derde punt is dat Bar­bie wel erg groot lijkt als we haar vergelijken met haar huizen. Ze past er door­gaans amper in en haar hoofd raakt vaak net niet het pla­fond. Als we schat­ten dat het gemid­delde pla­fond zo’n 2,5 meter hoog is, kun­nen we stellen dat Bar­bie toch al snel rond de 2,3 meter meet. Is er al een ‘Bar­bie speelt basketbal’-setje?

Haar groot­ste issue: Bar­bie heeft geen gaat­jes

Hoewel we eeuwig kun­nen door­gaan over alle pijn­t­jes waar Bar­bie mogelijks aan lijdt op te noe­men, sluiten we af met haar groot­ste issue: Bar­bie heeft geen gaat­jes. Niets gaat erin, niets gaat eruit. Life in plas­tic, is toch niet zo fan­tas­tic.