Het V‑woord?


Onze redactie ontving deze getuigenis van een studente die anoniem wenst te blijven. "Iemand die dronken is kan zijn of haar instemming niet geven, en laat dat nu net een pijnpunt zijn in studentenmilieus", klinkt het. Ze pleit voor verantwoordelijkheid en om de dingen te benoemen zoals ze zijn, want ook in 2017 blijkt wederzijdse toestemming…

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 29/06/2017 – 20:15 door

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

“Ik vond je leuk en wilde dat je mij leuk zou vin­den. Miss­chien dat ik daarom de boot heb afge­houden. Miss­chien dat ik het daarom bij kussen en stre­len wilde houden. Ik vond je leuk en ik wilde dat je mij leuk zou vin­den. Miss­chien dat ik daarom mijn benen heb geschoren. Miss­chien dat ik daarom die dag bij­na niks heb gegeten om toch maar geen opge­blazen buik te hebben. Je weet maar nooit. Ik vond je leuk en ik wilde dat je mij leuk zou vin­den. Miss­chien dat ik daarom zo nerveus was om je nog eens te zien. Miss­chien dat ik daarom zo gretig dronk van de wijn­t­jes die je me inschonk.

“Dat ik ben­eveld was en lacherig deed, deed je miss­chien ver­moe­den dat dat gevoel wed­erz­i­jds was”

En toen lag je voor de tweede keer bij me in bed. Toch wilde ik ook deze keer geen seks: neem me eerst serieus voor je me serieus neemt, dacht het con­ser­vatieve engelt­je op mijn schoud­er. Jij dacht er anders over en hijgde in mijn oor dat je zin had in me. Dat ik ben­eveld was en lacherig deed, deed je miss­chien ver­moe­den dat dat gevoel wed­erz­i­jds was. De vol­gende ocht­end werd ik wakker in een leeg bed met een leeg geheugen en een lege con­doomver­pakking naast me. Flash­backs van de voor­bi­je uren vlo­gen door mijn hoofd. Ik herin­nerde me hoe je mijn onder­broek uit wilde doen, maar dat ik niet meew­erk­te. Ik herin­ner me hoe je je con­doom boven­haalde en ik herin­ner me hoe je in me kwam. Eerst met je vingers, maar daar bleef het niet bij.

“Ik herin­nerde me hoe je mijn onder­broek uit wilde doen, maar dat ik niet meew­erk­te”

Voorzichtig vertelde ik het aan een aan­tal vrien­den. Zij lacht­en met mijn dronken stom­miteit, ik lachte mee. Toch kon ik het kna­gende gevoel, dat met de sec­onde grot­er werd, niet negeren. Mijn ver­haal is verre van een uniek voor­val. Weke­lijks wor­den zat­te stu­den­ten, zow­el man­nelijke als vrouwelijke, ver­sierd in de Over­poort om niet veel lat­er in bed te belanden met hun casanova’s van den Aldi. Deze daders zijn niet de Marc Dutrouxs of de Roger Vangheluwes van deze wereld, nee, ze kun­nen even goed medestu­den­ten zijn die je de vol­gende dag tegen het lijf loopt in het audi­to­ri­um. Leefti­jdsgenoten die soms ook totaal niet door hebben dat ze iets ver­keerds hebben gedaan. Slachtof­fers die soms ook totaal niet door hebben dat hen iets fouts is overkomen. Dat het niet alti­jd terug te bren­gen is tot zwart of wit maakt het moeil­ijk­er. Die gri­jze zone is ver­domd gevaar­lijk. Dat wij, stu­den­ten, gretig lachen met de gri­jze zone is nog gevaar­lijk­er. Op de pop­u­laire Face­book­pag­i­na UGent Con­fes­sions ver­schi­j­nen er regel­matig ver­halen over zat­te Over­poor­tavon­tu­urt­jes die resul­teren in wilde seks. Het aan­tal likes die er op dergelijke posts komen, legt een belan­grijk zeer bloot.

“Slachtof­fers hebben soms ook totaal niet door hebben dat hen iets fouts is overkomen.”

Voor­ma­lig staatssec­re­taris Elke Sleurs heeft vorig jaar opdracht gegeven voor de cam­pagne ‘Ja2=sex’ waar extra aan­dacht wordt geves­tigd op de kwets­bare cat­e­gorie stu­den­ten tussen 18 en 25 jaar, een cat­e­gorie die vier keer meer risi­co loopt om slachtof­fer te wor­den van grensover­schri­j­dend gedrag en sek­sueel geweld. De cam­pagne focust op het benoe­men van de eigen gren­zen en het respecteren van ander­mans gren­zen, en ze is broodnodig. Met de jaren is de maatschap­pelijke invulling van het delict verkracht­ing geëvolueerd. Recent zien we dat niet enkel een duidelijke ‘nee’ vereist is, maar ook bij  het loutere gebrek aan twee duidelijke ‘ja’s’ kan er al sprake zijn van verkracht­ing. Con­sen­suele seks, prachtig pleonasme trouwens, kan niet zon­der dat alle betrokken mensen – want lat­en we eerlijk zijn, een sekspar­ti­jt­je is niet per defin­i­tie gelim­i­teerd tot een duo – hun instem­ming geven en duidelijk aangeven dat ze ook goest­ing hebben. Iemand die dronken is kan dit niet en laat dat nu net een pijn­punt zijn in stu­den­ten­m­i­lieus. Voor­ma­lig vicepres­i­dent van de Verenigde Stat­en Joe Biden haalde dit aan bij een speech aan een uni­ver­siteit, maar richtte zich, miss­chien onterecht, enkel naar de man­nelijke stu­den­ten: “A woman who’s dead drunk can­not con­sent. You are rap­ing her.” Je bent haar aan het verkracht­en. Punt.

“Iemand die dronken is kan zijn of haar instem­ming niet geven”

Of ik mijn les heb geleerd uit mijn ervar­ing? Absolu­ut. Ga ik alco­hol en seks afzw­eren? Absolu­ut niet. Ik weiger het slachtof­fer te zijn dat beschuldigd en gere­spon­s­abiliseerd wordt. Lat­en we alle­maal samen onze ver­ant­wo­ordelijkheid opne­men en de din­gen benoe­men zoals ze zijn. Wat mij is overkomen mag niet weggelachen wor­den als een dronken stom­miteit. Ik mag niet weggezet wor­den als een naïeve stu­dent, ook al vond ik iemand leuk en wilde ik dat hij mij leuk zou vin­den.”