Het PFK: “We hebben gestemd om onszelf te ontbinden”


Het Politiek Filosofisch Konvent huisvest de verenigingen met een uitgesproken mening. Ellen Van de Steen leidde twee jaar de 'kleutertuin' en is nu voorzitter af.

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 15/05/2022 – 21:12 door Jan Emiel Cordeels

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

“Wist je dat dit eigen­lijk mijn allereer­ste Scham­per­in­ter­view is? Maar dat komt vooral ook omdat ik alti­jd geweigerd heb.”

Hoe voelt dat om PFK-voorzit­ter af te zijn?

“Goed! Een van de grote rede­nen dat ik in het PFK wou, was zodat ik gewoon naar Comac- en KVHV-lezin­gen kon gaan zon­der een stem­pel op mijn kop te kri­j­gen. Mijn eerste jaar als voorzit­ter was dan ook echt wel tof, maar dat tweede was er een beet­je teveel aan. Ver­gaderin­gen lei­den, ruzies oplossen, dis­cus­siëren en ga zo maar door; op een bepaald moment is het goed geweest. Hoewel er dit jaar niet zoveel ruzies geweest zijn.”

Heb je mijn Twit­ter al eens gezien?

Het PFK heeft ook wel het stereo­type van een kleuter­tu­in te zijn.

“Ja, ik heb mij wel een aan­tal keren kleuter­lei­d­ster gevoeld. Sowieso! Ze zeggen dat wel alti­jd, meestal met de vinger wijzend naar KVHV en Comac, maar het viel dit jaar goed mee. Ik vind die debat­cul­tu­ur eigen­lijk wel tof en ik denk ook dat het belan­grijk is dat je alti­jd com­mu­niceert met die andere verenigin­gen, dat je hen niet alle­maal in aparte kot­jes zet. Anders wor­den ze gewoon extremer en extremer – vind ik toch.”

Je was tegelijk ook bestu­urslid van het LVSV. Lei­d­de dat tot con­flicten?

“Je zit in een ide­ol­o­gis­che verenig­ing, dus dat heeft sowieso een invloed op hoe je een kon­vent lei­dt. Ik heb wel mijn ideeën, maar de verenigin­gen wis­ten dat ook. Dat was dan vaak het prob­leem ook niet, omdat zij wis­ten: Ellen komt ervoor uit. Ze is heel lib­er­aal en we weten het. Heb je mijn Twit­ter al eens gezien?” (lacht)

Hebben jul­lie echt gestemd om het PFK te ont­binden?

“Ja! Het was langs de ene kant mijn per­soon­lijke ide­olo­gie. Als lib­er­aal vind ik eigen­lijk cen­trale autoriteit nooit erg goed, maar het gaat ook over het insti­tu­tionele aspect. Zo vind ik dat de verenigin­gen niet alti­jd op de hoogte zijn van wat er in de VKV (Ver­gader­ing der Kon­ventsvoorzit­ters, red.) gebeurt, en dus hun zeg­je niet alti­jd kun­nen doen. Dat is vaak impli­ci­et, hé. Op zo’n VKV-ver­gader­ing wordt er bijvoor­beeld vaak direct gestemd, maar wij kun­nen dan onze verenigin­gen niet raad­ple­gen. Dat vind ik niet zo koos­jer, want dan heb je het con­flict tussen je eigen mening en wat je verenigin­gen – mogelijks – het lief­st hebben. Daarom vond ik dat we eens moesten stem­men over het nut van het PFK. Langs de ene kant, als de verenigin­gen ‘voor’ zijn, dan wordt het afgeschaft en dan zijn ze zogezegd vrij. En langs de andere kant, als ze dan tegen­stem­men, zullen ze miss­chien tot een grotere appre­ci­atie van het PFK komen.”

Wie is de tof­ste PFK-verenig­ing? En je mag niet LVSV zeggen.

Tof­ste PFK-verenig­ing? Ja, UNYA (Unit­ed Nations Youth Asso­ci­a­tion, red.), hé. Dat is mijn vroegere verenig­ing. (lacht) Dat zijn heel chille mensen. Comac, KVHV en NSV – en ook ALS – , dat zijn dan zogezegd de extremere verenigin­gen, maar ik heb hen wel alti­jd enorm geap­pre­cieerd omdat die gewoon staan waar­voor zij willen staan, al ga ik er soms absolu­ut niet mee akko­ord. Ze zijn alti­jd heel gepas­sioneerd door wat ze doen en dat vind ik alti­jd super­mooi.