Het lot van de narcistische hiphopper

Antoon

Vorige week kondigde Brit­ney Spears Pit­bull aan als sup­port voor haar pas­sage in het Sport­paleis. Op zich geen nieuws, al viel me op dat de twee inder­daad goed bij elka­ar passen. Niet enkel hebben bei­den het voor­bi­je decen­ni­um geen noe­menswaardig album uit­ge­bracht, ook schuwen ze het niet schaamteloos hun eigen naam te zin­gen. “It’s Brit­ney, Bitch”, kent iedereen wel. De Cubaanse Amerikaan pakt het net iets sub­tiel­er aan. Jason Deru­lo zou deze line-up nog een niveau hoger kun­nen tillen, denk ik dan maar. Wie beschikt over een basisken­nis Spo­ti­fy, vin­dt meerdere afspeel­li­jsten met tal­loze num­mers waar hij steeds even ongepast “Jason Deru­loooo” doorheen je stereo stu­urt.

“Hier zit iets meer achter dan enkel ego,” probeerde ik mezelf wijs te mak­en. Na even rond­vra­gen bij vrien­den en ken­nis­sen viel steeds weer de naam van rap­per DJ Khaled. Toegegeven, in de wereld van muziek leef ik in een bubbel. DJ Khaled was me volkomen onbek­end. Als een van de weinige overge­bleven album­luis­ter­aars besloot ik zijn laat­ste plaat dan maar een kans te geven. Direct pri­js. Zijn eerste woor­den – je kan het niet mis­ver­staan – lijkt het spastisch loeien van zijn naam alsof Siri na drie pogin­gen nog steeds niet ver­staan heeft wat hij zei. Niet enkel het openigsnum­mer, maar ook de 21 daarop vol­gende num­mers onder­gaan het­zelfde bloediri­tante rit­ueel.

Durf denken: Wat bezielt hen alle­maal? Ik dook in de donkere diepten van het wereld­wi­jde web, met forums als broei­haard voor alle com­plot­the­o­rieën. Voor Mdterps456 is het sim­pel: “Omdat alle rap­pers anders het­zelfde klinken”. Kort door de bocht: Brand­ing. Zoals Eminem zich te pas en te onpas “Slim Shady” noemt, of elke Poké­mon zijn naam brult wan­neer die uit zijn pokébal breekt. Maar ook under­ground­go­den HO9909 ope­nen hun laat­ste plaat met hun eigen naam, dus zoek ik wat verder. Lega­cy­Ac­count weet me te herin­neren aan de roots van hiphop: rap bat­tles, freestylen, mix­tapes. Ik zie een van de laat­ste scènes uit Eminems film ‘8 Mile’ nog zo voor me: de MC intro­duceert Slim Shady, waarop hij zijn tegen­stander in de verniel­ing rapt. Dit rit­ueel werd door­getrokken naar mix­tapes, en zo ontstond het fenomeen.

Met de ges­laagde beurs­gang van Spo­ti­fy zouden we die tij­den allang voor­bij moeten zijn, maar de Nar­cis­sussen gaan onver­stoor­baar door. Ook Matthew deelt mijn mening in een ellen­lang relaas, waar­na de dis­cussie oplaait zoals de com­ments op een poli­tieke Face­book­post van Het Laat­ste Nieuws. Over poli­tiek gespro­ken. Uitein­delijk is dit een verkiez­ings­jaar, waarin zoals steeds zak­en verk­laard wor­den op de meest oppor­tune manier. Ook wat het ego­cen­trisme van de rap­pers betre­ft, zal de waarheid wel ergens tuss­enin liggen. Trouwens, ver­meldde ik al dat His Roy­al Bad­ness ooit het­zelfde deed in ‘My Name Is Prince’? Wat er met deze nar­cist gebeurd is hoef ik je vast niet vertellen.