Oorspronkelijk gepubliceerd op 6/04/2023 – 15:56 door Anaïs Vanassche
Dit artikel werdt oorpronkelijk gepubliceerd op de oude Schamper site. Toen deze uit gebruik werd genomen, werden alle artikels overgezet.
Wat vooraf ging
Het is duidelijk dat het thema duurzaamheid al een hele tijd als een heet hangijzer boven UGent hangt. Op 20 maart werd de kerntakennota 2.0 gelekt, de ontwerpnota waarin UGent de financiële crisis waarin de universiteit zit, het hoofd probeert te bieden. Hierin werden onder meer de krijtlijnen gezet voor een besparingsronde. Een van de voorstellen betrof een de facto afschaffing van de Green Office, een idee dat op heel wat kritiek kon rekenen. Nog daarvoor, in 2020, was er het duurzaamheidsverslag waarin UGent haar transitieplannen naar een duurzamere samenleving uit de doeken deed. Daaruit bleek dat die transitie een moeilijke evenwichtsoefening is, en dat nog veel doelstellingen niet gehaald zijn.
Geen probleem van morgen
Door de klimaatnoodtoestand uit te roepen, zet de GSR de problematiek rond de klimaatsverandering extra in de verf en roept ze op tot maatregelen. Helena Van Tichelen, beleidsverantwoordelijke duurzaamheid van de GSR, licht toe: “We hopen om hiermee de urgentie van klimaatverandering aan te kaarten aangezien dit geen probleem van morgen meer genoemd kan worden en ook een enorme impact op studenten zal hebben. We hopen met deze beslissing ook dialogen aan te gaan en actief te werken aan een inclusief beleid aan UGent.” De GSR haalt onder meer de besparingen op duurzaamheid in de kerntakennota aan als reden voor hun beslissing. Dit zou haaks staan op het beeld dat de universiteit uitdraagt omtrent maatschappelijk engagement en duurzaamheid. De GSR ziet duurzaamheid als een kerntaak van de universiteit.
Niet louter symbolisch
De GSR steekt echter ook de hand in eigen boezem. Ze onderschrijven dat de beslissing niet louter symbolisch is, maar dat de GSR haar eigen organisatie sterk onder de loep wil nemen en haar processen wil afstemmen op deze noodtoestand. Een eerste beslissing die in dit kader is genomen, is de creatie van de bestuursfunctie duurzaamheid. “Tot voor kort hadden we enkel een beleidsverantwoordelijke. Het verschil is dat je bij een bestuursfunctie specifieke mandaten hebt om uit te voeren en op te volgen, waar een beleidsverantwoordelijke eerder vrij is om zich op één project te focussen. Een bestuurder zorgt ook voor continuïteit doorheen de jaren,” aldus Van Tichelen.
“Dit kan geen probleem van morgen meer genoemd worden” – Helena Van Tichelen, beleidsverantwoordelijke duurzaamheid GSR
Ook komen er nog drie werkgroepen die duurzaamheid binnen de GSR concreet gaan uitwerken. Twee werkgroepen gaan zich buigen over de interne werking van de GSR; denk hierbij aan aankopen en materiaalgebruik. De derde werkgroep gaat werken rond de vraag ‘Waar en hoe moet het beleid inzake duurzaamheid (in de ruimere zin van het woord) voorbereid en uitgevoerd worden?’. Van Tichelen legt uit dat dit breder gaat dan louter de eigen werking van de GSR. De oprichting van deze werkgroep is namelijk ook bedoeld als reactie op de kerntakennota.