Goochelidee voor het kerstdiner

Pas op! Brandgevaar

Voor dit exper­i­ment heb je een echte waaghals nodig. Iemand die niet bang is van een beet­je vuur en eventueel boze oud­ers. We gaan namelijk echt geld in brand steken. Maar wees gerust, het zou bruik­baar moeten bli­jven. Wat je nodig hebt is een maat­bek­er met een mengsel van 50 % water en 50 % alco­hol (zoals iso­propanol of ethanol), een tang, een aanstek­er, een kaars, een emmer water en natu­urlijk een brief­je van vijf of tien euro (of meer, als je een durv­er bent). De truc kan wor­den uit­gevo­erd in vijf een­voudi­ge stap­pen.

Eerst moet je het bil­jet onder­dom­pe­len in het water-alco­hol mengsel. Daar­na zet je het brief­je in vuur en vlam met de aanstek­er. Ver­vol­gens haal je het bran­dende gevaar voorzichtig met een tang uit de maat­bek­er en hou je het even boven de kaarsvlam. Het brief­je zou vanzelf moeten stop­pen met bran­den, maar als dit niet zo is kan je het in de emmer water lat­en vallen.

Het mak­en van deze fakkel is mogelijk omdat het vlam­punt van alco­hol veel lager ligt dan dat van papi­er zelf. De alco­hol brandt dus op, ter­wi­jl het water ver­dampt en er tegelijk­er­ti­jd voor zorgt dat het vlam­punt van papi­er (230 °C) niet wordt bereikt. Als de alco­hol is opge­brand zal het papi­er dus ook bij­na weer droog zijn. Ideaal dus om de sfeer tij­dens kerst nog iets warmer te mak­en!

Drankorgel

Dit proe­f­je kan je enkel uitvo­eren tij­dens een feest met chique kristallen glazen, ook wel ‘schoon servies’ genoemd door de bom­ma. Men begint bij het vullen van het glas met een vloeistof naar keuze waar je je vinger in dept. Draai ver­vol­gens met de nat­te vinger in een con­stante, gecon­troleerde beweg­ing over de boven­rand van het glas. Als de rand van het glas nat genoeg en de beweg­ing van je hand con­stant genoeg is zal je een hemelse con­stante toon horen (die voor omstanders snel hels kan klinken, red.). Is je hand niet sta­biel genoeg, probeer wat meer te drinken of stop voor een aan­tal uur met drinken als je het gevoel hebt dat je die oploss­ing al te veel geprobeerd hebt. Voor verdere uit­brei­d­ing: vul ver­schil­lende glazen met ver­schil­lende hoeveel­he­den vloeistof. Ver­mi­jd het omvallen van het glas. Je wilt toegewi­jde aan­dacht van je nicht­jes en neef­jes, maar lief­st niet al die aan­dacht gericht op een rodewi­jn­vlek over je fris gewassen feestout­fit.

Ei-penetratie

Het ei door de flessen­hals, een klassiek­er voor chemieleerkracht­en zon­der inspi­ratie. Dit spec­tac­u­laire exper­i­ment lijkt miss­chien magisch als je een kind bent, maar is weten­schap­pelijk sterk onder­bouwd.

Ben­odigdhe­den: een fles, een hardgekookt ei en een lucifer.

Stap 1: Pel het ei.

Stap 2: Strijk een lucifer aan, of twee (doe eens wild) en laat die vallen in de fles.

Nu komt de moeil­ijk­ste stap: plaats het ei op de flessen­hals. Hopelijk werpt onze noeste arbeid nu haar vrucht­en af en verd­wi­jnt het ei in de fles. Dit komt door­dat de lucifer de lucht­druk in de fles veran­dert, waar­door de lucht buiten de fles hard­er drukt op het ei dan de lucht in de fles. Just like mag­ic.

The Penstige

Hier­bij neem je het uiteinde van een pen of pot­lood vast tussen je duim en mid­delvinger, met de duim naar jou toe. Als je nu het andere uiteinde tegen een opper­vlak zet, kan je jouw vingers doorschuiv­en, waar­bij je met jouw hand en vingers de pen ver­stopt voor toeschouw­ers. Dit geeft de indruk dat je de pen in het opper­vlak schuift.

Dit is waar het leuk wordt, als je de pen in je oor of neus steekt kan je doen alsof je deze erin schuift. Ver­vol­gens kan je het top­je van de pen met je lip­pen vast­ne­men (ter­wi­jl je de pen bli­jft ver­stop­pen met je hand) en je vingers terug van de pen afschuiv­en. Dit lijkt erop dat je de pen terug uit je mond haalt. Magie voor dege­nen die het niet erg vin­den om het stuk­je pen dat juist in je oor of neus heeft gezeten, in je mond te steken.

Magie voor iedere familiefobie

Ook verd­wi­jn­trucs zijn gemakke­lijk aan te leren, zek­er als de alco­hol al rijke­lijk gevloeid heeft en de zin­tu­igen aan ver­mo­gen inge­boet hebben. Het is echter niet jezelf die je laat verd­wi­j­nen, wel de sfeer. Dit doe je sim­pel­weg door het uit­spreken van een tover­spreuk naar keuze. Een eerste spreuk is: “Abra­cadabra, ik wil van het kap­i­tal­isme een tab­u­la rasa.” Al snel  zal een opa u behoe­den voor het rode gevaar, en ook uw tante zal terugver­wi­jzen naar die ene school­reis in Berli­jn in de jaren tachtig.

Een tweede spreuk is: “Sim­sal­abim, Anuna De Wev­er is een heldin.” Een boze vad­er, die je had opgelegd niet over poli­tiek te prat­en, ont­ploft waar­na je neef alle Anuna De Wev­er-memes van zijn plaat­selijke memepag­i­na boven­haalt, en belandt in een ruzie met je zus waar de Viet­namoor­log ‘u’ tegen zegt. Een laat­ste spreuk is: “Hocus pocus, een uni­tair Bel­gië ver­di­ent poli­tieke focus.” Twee grootoud­ers pikken onmid­del­lijk in door te ver­wi­jzen naar de Leu­venkwest­ie, wat uit­mondt in een welles-nietes-dis­cussie, over of Walen nu kun­nen werken of niet. Ambiance verzek­erd!