Girls Go Boom


Girls Go Boom is een organisatie die het beu is dat de Gentse podia vooral gedomineerd worden door witte mannen. Daarom organiseren zij optredens waar ze een veel diversere groep mensen de kans willen geven om het beste van zichzelf te geven. Deze maand komt hun manifest uit, het ideale moment om hen te interviewen.

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 3/11/2019 – 19:40 door Daan Van Cauwen­berge

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Sinds begin dit acad­e­mie­jaar heeft Girls Go Boom (GGB) zijn eigen club­huis: een gezel­lige kamer met muziek­stu­dio, die zich in De Meubelfab­riek temid­den van alle­maal andere alter­natieve pro­jecten bevin­dt. “In De Meubelfab­riek vind je niet de usu­al sus­pects die je in Nest zou vin­den”, wordt ent­hou­si­ast verteld door Lind­si Den­dauw. “Hier is het de bedoel­ing dat je de stem­men vin­dt die je op andere plaat­sen nooit te horen zou kri­j­gen.” Samen met Ann-Sophie Dewaele gaf Den­dauw meer uit­leg over hun visie op punkmuziek, poli­tiek en hun man­i­fest.

Een frustrerende start

Hoe is GGB ontstaan?

Lind­si: “We bestaan onder­tussen al bij­na drie jaar. We zijn ontstaan vanu­it een afs­tudeer­pro­ject. Ik deed een mas­ter cul­turele stud­ies aan de KU Leu­ven en daar­voor moesten we een cul­tureel even­e­ment organ­is­eren. Daar­bij zat ik eerder toe­val­lig bij iemand in de groep met dezelfde liefde voor punkmuziek, fem­i­nis­tis­che ideeën en frus­traties. Het eerste GGB-even­e­ment hebben we toen geor­gan­iseerd voor Inter­na­tionale Vrouwendag en na onze stud­ies hebben we besloten om dat verder te bli­jven doen.”

Wat voor een frus­traties zijn dat?

Ann-Sophie: “Als vrouw in de punkw­ereld moet je jezelf voort­durend ver­ant­wo­or­den. Het is niet makke­lijk om een vrouw te zijn in een door man­nen gedom­i­neerde muziek­w­ereld. Als je bijvoor­beeld de T‑shirt van een band draagt, begin­nen ze je te inter­viewen of je die band eigen­lijk wel kent. Of ze gaan je al rap uit een mosh­pit halen, omdat je een ‘fragiel’ meis­je bent. Ik kan zelf wel beslis­sen of ik daar in wil zit­ten.”

“Als vrouw in de punkw­ereld moet je jezelf voort­durend ver­ant­wo­or­den.” – Ann-Sophie

Lind­si: “Wat er aan de hand is in de muziek­w­ereld, is het­zelfde als in de rest van de maatschap­pij. Ik denk dat het ons gewoon extra frus­treert dat dit ook in de punkw­ereld zo is. Dat zou juist een plaats moeten zijn om al die din­gen van ons af te wer­pen en van een con­cert te kun­nen geni­eten en alle­maal samen kwaad te zijn op de kap­i­tal­is­tis­che wereld. Maar dan blijkt dat dat toch nog steeds een machow­ereld is, waarin sek­sisme en racisme nog steeds aan­wezig zijn. En daarom bestaat GGB, omdat we gefrus­treerd zijn en ook echt geloven dat het beter kan.”

Punk

Waarom denken jul­lie dat punk niet aan dat patri­ar­chaat kan ontsnap­pen?

Ann-Sophie: “Omdat man­nen, al hebben ze dan alter­natieve ideeën, ook wel opge­groeid zijn met de ideeën van het patri­ar­chaat. Ze zijn dan wel kwaad op de samen­lev­ing, maar ze ver­geten daar­door vaak dat ze zelf ook nog steeds priv­i­leges hebben ten opzichte van andere gemar­gin­aliseerde groepen. En het is zeer moeil­ijk om daar iets op te zeggen. We mogen niet zeggen dat ze het alle­maal maar makke­lijk hebben, maar ze hebben wel een priv­i­lege en het is belan­grijk dat we dat erken­nen. Wij hebben ook gewoon andere prob­le­men en wij zouden graag ook hun ste­un daar­voor hebben.”

“Ik raad alle vrouwen aan een punkband te begin­nen” – Lind­si

Wat is punk voor jul­lie? Niet enkel de muziek, maar eerder als een soort lev­enssti­jl?

Ann-Sophie: “Ik vind mezelf niet meteen super­punk, maar ik wel echt DIY (Do It Your­self, red.) en dat is voor mij een beet­je het­zelfde. Ik vind dat wij alles zelf kun­nen doen. En dat gaat over zelf kleren mak­en, zelf muziek mak­en of zelf alles in elka­ar zetten. Het duurt alti­jd wat langer, want we hebben natu­urlijk niet de achter­grond. Maar je leert wel echt hoe je alles moet doen. Je hoeft niet te investeren in het kap­i­tal­isme om kleren te hebben, dat is onze bood­schap. En dat moeten we claimen. Punk is mensen die muziek willen spe­len, maar het niet kun­nen, toch muziek lat­en spe­len.”

Lind­si: “Het idee dat je je niet moet neer­leggen bij de sit­u­atie zoals die is, maar dat je alti­jd zelf de touwt­jes in han­den kunt nemen. Ook een belan­grijk idee in punk is dat je geen dure instru­menten moet hebben, onder­wezen moet zijn of zelfs een goede muzikant moet zijn. Je moet gewoon iets te zeggen hebben. En als vrouwen hebben wij ook vanalles te zeggen. Het is heel cathar­tisch om je frus­traties los te lat­en op een punkcon­cert. Ik raad eigen­lijk alle vrouwen aan een punkband te begin­nen (lacht).”

Punkpolitiek

Hangen poli­tiek en kun­st voor jul­lie samen?

Ann-Sophie: “Mensen zijn vaak bang voor het woord ‘poli­tiek’. Maar álles wat ik doe, is poli­tiek.”

Lind­si: “Zelfs sim­pel­weg wat je eet, is eigen­lijk al een poli­tiek state­ment. Som­mi­gen zien dat miss­chien anders, maar ik kan poli­tiek en kun­st niet los zien van elka­ar. Het is niet alsof wij alti­jd met slo­gans op een podi­um gaan staan. Maar als je met een band van vier vrouwen op een podi­um staat, wat niet de norm is, dan is dat al poli­tiek. Dat is omdat we een ruimte claimen, die mensen van ons willen afpakken.”

“Opkomen voor elka­ar en elka­ar ste­unen, dat is enorm punk.” – Ann-Sophie

Is punk voor jul­lie een antwo­ord op de poli­tieke prob­le­men of eerder een manier om hier­mee om te gaan?

Lind­si: “(lacht) Punk bestaat nu al lang en er zijn een hoop prob­le­men, dus ik denk niet dat het echt hét antwo­ord is. Maar jezelf organ­is­eren en kri­tisch burg­er­schap, belan­grijke ele­menten van punk, zijn wel al belan­grijke bouw­ste­nen, denk ik. Maar ik ga hier wel echt niet doen alsof ik dé waarheid weet.”

Ann-Sophie: “Als je de vraag stelt: ‘Is de punk­men­tal­iteit de oploss­ing?’, dan is het antwo­ord denk ik ‘Nee’. Maar meer je eigen din­gen zelf mak­en en meer je eigen ver­ant­wo­ordelijkheid opne­men, dat denk ik wel. En dat bedoel ik niet op een indi­vid­u­al­is­tis­che manier. Opkomen voor elka­ar en elka­ar ste­unen, dat is enorm punk.”

Manifest

Op 9 novem­ber organ­is­eren jul­lie een even­e­ment waarop jul­lie man­i­fest naar voren wordt geschoven. Wat heeft jul­lie tot het punt gebracht dat jul­lie het gevoel had­den dat jul­lie alles eens moesten opschri­jven?

Lind­si: “Omdat we het beu waren om alti­jd dezelfde vra­gen te beant­wo­or­den (lacht).”

Ann-Sophie: “Er zijn ook con­stant mensen die in vraag stellen of wat wij hier doen effec­tief nodig is. Dat man­i­fest is echt om te rea­geren op al die mensen die con­stant vra­gen hebben. Maar ook voor mensen die geïn­ter­esseerd zijn, hoor! Dat wordt zo’n beet­je ons vis­itekaart­je.”

“GGB is een work in progress en dat hoort ook zo.” – Ann-Sophie

Lind­si: “We zijn nu al drie jaar bezig en we hebben al met zo veel mensen gepraat en zo veel din­gen meege­maakt en onder­zoek gedaan. We willen al die ken­nis die we nu hebben bun­de­len en zor­gen dat die niet ver­loren gaat. Het is wel tof dat wij safe space-con­certen organ­is­eren, maar het bli­jft natu­urlijk de bedoel­ing dat heel de muziek­w­ereld erop vooruit gaat.”

Ann-Sophie: “Het is wel echt niet de bedoel­ing dat dat man­i­fest als een afgerond geheel gezien wordt. Het is niet dat we dat nu geschreven hebben en dat dit nu voor alti­jd ons stand­punt zal zijn en dat we daar niet meer van af zullen wijken. GGB is een work in progress en dat hoort ook zo.”