Gez(w)icht


Verscholen in een mengelmoes van stad en mens zijn ze met veel: de gemeenschappen in Gent. Zonder verstarde begripsdefinities of hoogdravende identiteitsvragen wagen we hier een poging om hun een gezicht te geven.

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 12/03/2018 – 8:37 door Daan Van Cauwen­berge

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

De fam­i­lie Busch bakt al 140 jaar lang oliebollen op de Vlaamse ker­mis­sen. Zo staat ook Jean Busch weer met zijn kraam op het Sint-Pieter­splein. Naar eigen zeggen zijn zijn oliebollen de beste van de half­vas­ten­foor. Die uit­spraak kan ik onder­tussen vol­mondig bea­men.

Op of in welk Gents gebouw zou men u een bal­lade mogen bren­gen?

In de Kiosk op de Kouter. In de win­ter sta ik alti­jd op dat plein, en jaren gele­den gebeurde het vaak dat mensen er plots kwa­men zin­gen. Ik vond dat alti­jd zo schoon, maar de laat­ste jaren is dat een beet­je weg. Doe het dus maar daar, dan zet ik mij op dat bankje ervoor.

Welk lied mag absolu­ut niet door de box­en schallen tij­dens uw begrafe­nis?

Voor mij mogen het gewoon feestnum­mers zijn. Wat ze zek­er moeten spe­len, is een num­mer van Jean Gabin, ‘Main­tenant je sais’.

U bent (weer) jong en u wilt wat: tot welke sub­cul­tu­ur bekeert u/uw vroegere zelf zich?

Hip­sters. Die mensen proberen hun eigen ding te doen. Soms ben ik er zelf dan wel tegen, maar ze doen ten­min­ste hun eigen ding.

Guilty plea­sures bestaan niet: welke iet­wat foute schi­jf doet uw dans­be­nen telkens onbeschaamd alle richtin­gen uit­slaan?

Foute schi­jf? Mijn lievel­ingszanger is Bar­ry White. Als het Bar­ry White is, ja dan is het go hè!

Met welke his­torische figu­ur zou u een onenight­stand wel zien zit­ten?

Cleopa­tra! Ik denk dat dat een heel machtige vrouw was die je moeil­ijk kon bereiken. Of anders met Madon­na (lacht).

Tot stof zijt gij wed­erge­keerd: welke kun­ste­naar mag uw reïn­car­natie onder han­den nemen?

(denkt lang na) Pablo Picas­so. Ik heb de film gezien en ik ben wel fan gewor­den.

Welke taal of welk dialect doet stiekem uw (al dan niet geschoren) snorharen trillen van opwind­ing?

Brus­sels, hè. Da’s prachtig, de mooiste taal van de wereld. Half Vlaams, half Frans, heel schoon. 

Kim Jong-un en Trump zit­ten rond een tafel: welk boek deelt u uit/welke muziek legt u op/naar welke ten­toon­stelling sleurt u ze mee om de twee onrustige zie­len met elka­ar te ver­zoe­nen?

Oh, man­neke toch. Eén antwo­ord: Dis­ney­land. (luid) Fout antwo­ord! Stel de vraag opnieuw. (we stellen de vraag opnieuw) Ik pak ze mee naar de ker­mis. 

Kwest­ie van het gat in onze cul­tu­ur te dicht­en: wie of wat wordt schromelijk onder­be­licht?

De ker­mis. Op het dorp­splein kwam vroeger de ker­mis één of twee keer per jaar, maar met al hun poli­tiek mak­en ze het ons nu wel erg moeil­ijk. Ze zetten nieuwe bomen en bankjes, maar de ker­mis stond er al 200 jaar en kan dat nu niet meer. Er zijn natu­urlijk uit­zon­derin­gen, maar over het alge­meen ver­geten ze ons een beet­je. 

Welk citaat zou uw auto­bi­ografie mogen inlei­den?

“Non, je ne regrette rien.”