Gez(w)icht


Verscholen in een mengelmoes van stad en mens, zijn ze met veel: de gemeenschappen in Gent. Zonder verstarde begrips- de nities of hoogdravende identiteitsvragen wagen we hier een poging om hen een gezicht te geven.

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 6/11/2017 – 8:58 door Timme Cra­eye

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Gent is een muzikale stad, dat weten Adri­aan Denorme en Lorin Deforce als geen ander. Als mede-uit­baters van vinyl­shop Music Mania ken­nen ze de muziekge­meen­schap van de stad van bin­nen en van buiten. 

Op of in welk Gents gebouw zou men u een bal­lade mogen bren­gen?

Het Graven­steen. Ik ben van Gent en dat is een van de oud­ste herin­ner­in­gen die ik heb. Boven­di­en is het gewoon een iconisch gebouw van de stad. 

 

Welk lied mag absolu­ut niet door de box­en schallen tij­dens uw begrafe­nis?

De songs mogen zek­er en vast gevarieerd zijn, maar euro­dance wil ik niet horen. Opgewek­te muziek mag, opge­fokt is niet oké.

 

U bent (opnieuw) jong en wil wat: tot welke sub­cul­tu­ur bekeert u/uw vroegere zelf zich?

Tegen­wo­ordig is alles veel meer ver­w­even dan vroeger, dat merk je ook in de muziek­w­ereld. Wat oud­ere sub­cul­teren betre­ft, spreekt de Mod­cul­tu­ur uit Enge­land mij wel aan. Dat begon als een mod­erne jaz­z­cul­tu­ur, maar de Mods groei­den uit tot de grond­leg­gers van de rock ‘n’ roll scene. 

 

Guilty plea­sures bestaan niet: welke iet­wat foute schi­jf doet uw dans­be­nen telkens onbeschaamd alle richtin­gen uit­slaan?

‘Laat je gaan’ van Petra uit 1989. Dat is een zan­geres uit de VTM-stal die op de new­beat gespron­gen is, maar toe­val­lig was haar eerste sin­gle een schot in de roos. Ik hou van de Chica­go house­dre­un. Mijn vad­er gaf les aan haar, en na school werd ze met een lim­ou­sine opge­haald. 

 

Met welke his­torische figu­ur zou u een onenight­stand wel zien zit­ten?

Grace Jones, maar daar­na ben je dood. Ik zou er schrik van hebben.

 

Tot stof zijt gij wed­erge­keerd: welke kun­ste­naar mag uw reïn­car­natie onder han­den nemen?

Dominic Joyce. Dat is wel heel gay, maar hij maakt pop art die niet typ­isch Andy Warhol is. 

 

Welke taal of welk dialect doet stiekem uw (al dan niet geschoren) snorharen trillen van opwind­ing?

Por­tugees is een mooie taal. Het Bra­bants en West-Vlaams zijn heel mooie dialecten. Zek­er het West-Vlaams, want dat hoor je hier in Gent heel veel.

 

Kim Jong-Un en Trump zit­ten rond een tafel: welk boek deelt uit/ welke muziek legt u op/ naar welke ten­toon­stelling sleurt u hen mee om de twee onrustige zie­len met elka­ar te ver­zoe­nen?

Het boek ‘Love Saves the Day’ van Tim Lawrence. Dat is een boek over de dis­co­cul­tu­ur en liefde op de dans­vlo­er. Vooral de titel zou hen mogen inspir­eren.

 

Kwest­ie van het gat in onze cul­tu­ur te dicht­en: wie of wat wordt schromelijk onder­be­licht?

In Gent is er heel wat DJ- en selec­tor­tal­ent dat niet vol­doende aan­dacht kri­jgt. Selec­tors mak­en oeu­vres van plat­en die gaan van selec­ties pop- en rock­muziek tot Japanse groove. Dat is een toffe scene, maar ze kri­j­gen in onvol­doende mate een forum om te spe­len.  

 

Welk citaat zou uw auto­bi­ografie mogen inlei­den?

‘Last night a DJ saved my life’. Dat is een klassiek­er, maar ook de titel van een boek. Door dat boek te lezen kreeg ik veel bewon­der­ing voor muziek­cul­tu­ur, ook al werk­te ik al in de winkel. Het biedt een alter­natieve kijk op de muziekgeschiede­nis door de ogen van DJ’s.