Gez(w)icht


Verscholen in een mengelmoes van stad en mens, zijn ze met veel: de gemeenschappen in Gent. Zonder verstarde begripsdefinities of hoogdravende identiteitsvragen wagen we hier een poging om hen een gezicht te geven.

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 30/04/2018 – 8:19 door Nicky Van­degh­in­ste

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Een trap naar bene­den in Ketelvest vin­den we Jeroen Lam­mer­ti­jn in Worlds’ End Comics & Games. Van achter de balie, tussen de comics en de board games, beant­wo­ordt hij met een glim­lach onze vra­gen. 

Op of in welk Gents gebouw zou men u een bal­lade mogen bren­gen?

Het Graven­steen, de Mid­deleeuwen zijn een inter­esse van mij. We zit­ten hier ook wel een beet­je in een mid­deleeuwse kelder.

Welk lied mag absolu­ut niet door de box­en gallen tij­dens uw begrafe­nis?

(lacht) Niet? Iets van Justin Bieber of zo.

U bent (opnieuw) jong en u wilt wat: tot welke sub­cul­tu­ur bekeert u/uw vroegere zelf zich?

Amai, ik ben niet opges­taan met dat in mijn gedacht­en van­mor­gen. Iets met muziek, metaldin­gen, of zoi­ets. 

Guilty plea­sures bestaan niet: welke iet­wat foute schi­jf doet uw dans­be­nen telkens onbeschaamd alle richtin­gen uit­slaan?

Ik dans niet. Of ja, op de open­ings­dans van mijn trouw miss­chien wel. Dat is een beet­je schaamtelijk, maar ik weet niet meer welk lied­je dat is. Ik kan er echt niet op komen.

Met welke his­torische figu­ur zou u een onenight­stand wel zien zit­ten?

Een his­torische figu­ur weet ik niet, maar een fic­tieve figu­ur wel: Liz Sher­man. Dat is iemand uit ‘B.P.R.D.’, een zeer vurig per­son­age, en behoor­lijk let­ter­lijk.

Tot stof zijt gij wed­erge­keerd: welke kun­ste­naar mag uw reïn­car­natie onder han­den nemen?

Mike Migno­la, van dezelfde serie, dat is Hell­boy. Ik vind dat een heel coole wereld en het is een fan­tastis­che teke­naar. 

Welke taal of welk dialect doet uw (al dan niet geschoren) snorharen trillen van opwind­ing? 

Duits! Vooral omdat het heel cool klinkt als je het roept of fluis­tert. Gewoon babbe­lend is daar niets spe­ci­aals aan, maar als je het kan roepen of fluis­teren vind ik dat fan­tastisch.

Kim Jong-un en Trump zit­ten rond een tafel: welk boek deelt u uit / welke muziek legt u op / naar welke ten­toon­stelling sleurt u ze mee om de twee onrustige zie­len met elka­ar te ver­zoe­nen?

Ik zou ze het spel­let­je ‘Tri­umph and Tragedy’ lat­en spe­len. Dat is voor drie spel­ers, dus ik zou dan de derde spel­er zijn. We moeten de wereld verov­eren –  mil­i­tair, economisch en diplo­matiek. Als ze het dan kun­nen doen, moeten ze het in het echt niet meer uitvo­eren. Zo hebben ze het al eens in spelvorm gedaan en kun­nen ze op hun gemak naar huis gaan.

Kwest­ie van het gat in onze cul­tu­ur te dicht­en: wie of wat wordt schromelijk onder­be­licht?

Comics in het alge­meen, hoewel het steeds pop­u­laird­er wordt, meer dan de super­helden­comics die iedereen kent. 

Welk citaat zou uw auto­bi­ografie mogen inlei­den?

Citat­en, er zijn er zo veel, en ze zijn alle­maal even slecht. Eén van mijn favori­ete is: “Walk soft­ly and car­ry a big gun.” Dat is van ‘Warham­mer 40k’.