Gat in uw cultuur


De gustibus et coloribus non est disputandum. Maar een goede raad op tijd en stond kan nooit kwaad. Deze week helpen Stijn en Tine het gat in uw cultuur dicht te metselen. 

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 30/11/2016 – 10:20 door

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Sti­jn Delaere – lucht­vaart­soft­ware­on­twikke­laar – 35 jaar

“Qua vullen van gat­en in de cul­tu­ur van West­er­lin­gen, is het moeil­ijk om Juan Cole bij te houden. Hij is pro­fes­sor in de geschiede­nis aan Michi­gan Uni­ver­si­ty en ver­welkomt de rest van de wereld op zijn blog ‘Informed Com­ment’. Ik heb soms sterk het gevoel dat onze herse­nen meer bezig zijn met het weg­fil­teren en het in vraag stellen van de bull­shit van het fata mor­gana­land dat tegen­wo­ordig door­gaat voor main­stream. Dan komt daar de oase van pro­fes­sor Coles blog als red­ding. Hij schuwt volzin­nen noch twit­ter­lim­i­eten, is gul met extra leestips en rondt af met de oproep tot een open dis­cussie … kor­tom, een for­mat dat zelfs spreekt tot de meest cynis­che geest. Met zijn schri­jf­sels kan gelachen en gehuild wor­den tegelijk, bijvoor­beeld wan­neer hij weer eens korte met­ten maakt met een heel aan­tal van de sprook­jes die gang­baar zijn over “de islam”, “het West­en”, Putin, et al. Hij woonde bij­na tien jaar in de Islami­tis­che wereld, beheerst een aan­tal van de lokale tal­en en blogt spon­taan al eens een gedicht­je van een Kahlil Gibran; een korte bij­drage van Pro­fes­sor Cole maakt mijn dag veel voedza­mer dan luis­teren naar een ronde oev­er­loos gezwam over “de islam” tussen De Wev­er en Ver­meer­sch, dat toch alti­jd ontaardt in een pot­je poli­tieke dry hump­ing omtrent ‘burg­er­schap’.”

 

Tine Van de Velde – eerste­jaarsstu­dent KASK – 18 jaar

“Ik vind het werk van Stu­dio Ghi­b­li onderge­waardeerd bij het grote pub­liek. Deze prachtig getek­ende Japanse ani­matiefilms zijn, en in spec­i­fiek die van de hand van Hayao Miyaza­ki, echte kun­st. Hoewel het getek­end is, zijn de per­son­ages echter dan wat ik ooit in de cin­e­ma al heb gezien en ze sla­gen er in de Japanse cul­tu­ur en fan­tasie per­fect te lat­en samen­vloeien. De meeste kinder­films van tegen­wo­ordig wor­den aan de band gemaakt, dat in tegen­stelling tot Stu­dio Ghi­b­li waar het mak­en van film een kun­st is die veel tijd en cre­ativiteit vraagt. Zij gaan er niet van uit dat kinderen con­sumenten zijn die gewoon wat felle kleuren en grap­pige ver­haalt­jes willen. Stu­dio Ghi­b­li maakt films die kinderen als vol­waardi­ge leden van de maatschap­pij beschouwd en wil opvoe­den om cre­atieve, avon­tu­urlijke mensen te wor­den. Daar­naast is alles handgeschilderd en elke frame is een kunst­werk­je op zichzelf. Ik kijk deze films alti­jd wan­neer ik zelf een beet­je ver­dri­etig of inspi­ratieloos ben, ze geven mij alti­jd een geweldige boost. Daar­naast vind ik ze als film­stu­dent ook inter­es­sant en hoop ik ooit zulke lev­endi­ge per­son­ages en betov­erende ver­halen te kun­nen ver­fil­men.