Force ghosts zijn niet geestig


Gigantische intergalactische veldslagen. Tragedies waar Shakespeare van duizelt. Een politiek complot waarbij de val van Michel I smelt als sneeuw voor de zon. Een gekloond leger onder leiding van telekinetische superhelden. En… een kleine groene pestkop?

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 15/12/2019 – 14:33 door Collin Car­don

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Het ‘Star Wars’-universum is pop­u­laird­er dan ooit: bij­na drie volledi­ge trilo­gieën, twee geanimeerde reek­sen, enkele spin-off­series en, natu­urlijk, memes van groene baby’s. Waar de meesten onder ons echter min­der aan­dacht aan best­e­den, zijn de zoge­naamde Force ghosts. Op het eerste gezicht niets nieuws: de typ­is­che geest van de overleden ler­aar die raad geeft aan de helden. Maar ‘Star Wars’ heeft zichzelf in de prob­le­men gebracht: want wat doe je als je men­tor­figu­ur ineens een kos­mis­che super­ma­cht wordt?

Ghost in the nutshell

Begin­nen gebeurt gewoon­lijk bij het begin: Force ghosts zijn in se niet opper­ma­chtig. We ken­nen er voor­lop­ig maar 4 uit de films: Qui-Gon Jin, Obi-Wan, Anakin en natu­urlijk Yoda, en de kans is groot dat Luke het lijst­je zal ver­voe­gen in Episode IX. Je wordt een Force ghost door een goede con­nec­tie met de Force, jouw kant-en-klare telekinese en mind trick, veel train­ing en in het beste geval ook een eigen Force ghost die je een beet­je op weg helpt. Je moet natu­urlijk ook een Jedi zijn, aangezien je de Force met veel bek­waamheid moet kun­nen gebruiken. Vanaf je al deze din­gen hebt, en je genoeg tijd hebt en medi­teert, dan ben je goed op weg om zo’n magis­che geest te wor­den.

Indi­en je tot hier bent ger­aakt: pro­fi­ci­at! Vanaf nu staat je hele lev­en in het teken van goede raad geven aan je waarschi­jn­lijk iets te kop­pige pupil. Tot een twee­t­al jaar gele­den zou je niet meer zijn geweest dan een zwevende betweter, zoals een boomer die claimt dat hij je wel zal zeggen hoe je het kli­maat moet aan­pakken. Tot voor kort dus, want om God weet welke reden von­den de sce­nar­is­ten het wellet­jes en gaven ze Yoda, een van de meest pop­u­laire (en meest dode) per­son­ages een bedenke­lijke nieuwe eigen­schap: de mogelijkheid om uit het niets de blik­sem te lat­en inslaan.

Donderslag bij heldere hemel

Voor de mensen die zich niets meer herin­neren van Episode VIII (ik neem jul­lie niets kwal­ijk, de meeste kerst-rom­coms zijn beter geschreven): Yoda laat de blik­sem inslaan op een altaart­je waarin Luke dacht dat de oude Jedi-tek­sen zich bevon­den. Nie­mand staat er blijk­baar bij stil dat Yoda ineens veran­derd is van die dronken nonkel die aan de ker­sttafel het slechtst mogelijke advies geeft naar een kos­mis­che god. Stel je voor dat je zomaar blik­sem kunt lat­en inslaan. Nieuwe dic­ta­tor die het uni­ver­sum wilt over­heersen? Geen enkel prob­leem. De laat­ste basis van de good guys staat op het punt te vallen? Geef hem een sec­ond­je. Aanstek­er ver­geten voor de bar­be­cue? Got you cov­ered. Al jouw prob­le­men opgelost door je oude meester die zowat alles kan opblazen wat je tegen­z­it.

Yoda is veran­derd van die dronken nonkel aan de ker­sttafel naar een kos­mis­che god

En wat doet jouw oude meester, bescher­mer van de Jedi, de groot­ste meester die de Repub­liek in duizen­den jaren gek­end heeft? Hij lacht een beet­je en steekt een altaart­je in brand. Daar­na kijkt hij boven­di­en op zijn gemak­je toe hoe het hele uni­ver­sum bij­na wordt overgenomen door een insta­biele puber met een groot­vader­com­plex. Yoda laat iedereen in de steek, en is daarom de groot­ste eikel uit het uni­ver­sum, thanks for com­ing to my Ted Talk.