Drie kusjes vanop de Massacantus


Op dit moment zijn er wellicht nog ongeveer 2300 studenten aan het bekomen van de 30ste Massacantus. Daarmee is het evenement ook meteen ouder dan veel deelnemers ervan. Maar wat maakt een massacantus zo bijzonder?

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 11/12/2022 – 18:39 door Lotte Tossyn

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Catha­ri­na De Rechter stelde zich enkele jaren gele­den kan­di­daat voor de func­tie van Can­tor Can­to­rum in het Seniorenkon­vent (SK). Zo kwam ze voor de eerste keer in de organ­isatie van de Mas­sacan­tus terecht. Dit jaar is ze voorzit­ter van Mas­sacan­tus XXX en geeft ze graag een woord­je uit­leg.

Wat is een mas­sacan­tus en waar­voor staat die?

“In de puurste zin van het woord is een can­tus een zang- en drank­festi­jn. Op een can­tus wordt vaak bier gedronken, maar een verenig­ing kan ook een andere drank kiezen. Op de Mas­sacan­tus is er Roden­bach, maar je kan er ook water kri­j­gen of grena­dine om de Roden­bach fruit­iger te mak­en. Nie­mand kijkt je daar vreemd voor aan. Zow­el een gewone can­tus als een mas­sacan­tus start met een offi­cieel gedeelte waarin plechtige liederen gezon­gen wor­den. De Mas­sacan­tus bestaat uit twee delen met een tem­pus of pauze ertussen. Het eerste deel ver­loopt vol­gens de regels die in een codex (liederen­boek, red.) staan, en in het tweede deel is er dan meer plaats voor ver­broed­er­ing en een dan­sje hier en daar. Tussendoor zijn er ook de ver­schil­lende ron­des voor de bierkoning(in)verkiezing. Dit jaar werd de wed­stri­jd gewon­nen door Wannes Boel van HSC Sal­mo­nel­la. Samen­horigheid is een heel belan­grijke pijler van de Mas­sacan­tus; alle Gentse clubs, krin­gen en homes van de organ­is­erende kon­ven­ten komen samen.”

Wat is er bij­zon­der aan deze jubileumedi­tie?

“Er is naast de verkiez­ing tot bierkoning(in) ook een verkiez­ing tot bier­ti­taan geweest dit jaar. Die wed­stri­jd werd gehouden tussen alle win­naars van de voor­bi­je jaren. Verder werd de can­tus offi­cieel geopend door Sin­terk­laas en had de voorzit­ter ook een bij­zon­dere out­fit aan. Het is niet voor niets edi­tie XXX (lacht). We hebben voor de gele­gen­heid ook extra verenigin­gen uitgen­odigd, en kon­ven­ten van andere ste­den.”

Wat zijn de beste anek­dotes van de laat­ste der­tig jaar?

“In 2014 vond de Mas­sacan­tus plaats in een tent op het Sint-Pieter­splein. Ik heb die nog helpen opzetten, maar heb pas nadi­en geho­ord wat er achter die besliss­ing zat: blijk­baar moest er nog een huu­rauto afbe­taald wor­den waarmee iemand het jaar voor­di­en tegen de inrit van een park­ing gere­den was, en was er even geen geld voor Flan­ders Expo. Verder liep er enkele jaren gele­den op de mas­sacan­tus ook een kat rond, die blijk­baar geen baas­je had. De kat is dan gead­opteerd door een vri­jwilliger van het Vlaamse Kruis die op de can­tus was. Voor meer anek­dotes kan je Spruute van verenig­ing Sal­mo­nel­la eens aanspreken. Hij loopt al rond op de Mas­sacan­tus sinds de derde edi­tie.”

Wat brengt de toekomst?

“Hopelijk nog veel leuke anek­dotes en mas­sacan­tussen! Ik denk dat we wel ongeveer de max­i­mum­ca­paciteit van een can­tus bereikt hebben hier in Gent. Als er nog meer mensen zouden komen, zou het meer lijken op een fes­ti­val dan iets anders. In elk geval zal de Mas­sacan­tus ook de komende jaren nog een plek­je kri­j­gen in mijn agen­da. Er zijn alti­jd mensen van ver­schil­lende leefti­j­den, en ook ik kijk ernaar uit om die sfeer nog lang te kun­nen her­beleven. Op naar het vol­gende lus­trum­jaar!”