De Waalse Canon

Jean Jam­bon

In een vergeefse poging om zichzelf een roem­rijk verleden aan te meten dat nog maar in de buurt komt van de glo­rie van ons Vlaend’renland, heeft dat stel­let­je Franssprek­ende niet­snut­ten ten zuiden van de taal­grens wat zak­en op een bierkaart­je geschreven die vol­gens hen typ­isch Waals zijn. Enerz­i­jds is het natu­urlijk uiterst lovenswaardig dat de Waal – geheel tegen zijn natu­ur in – ini­ti­atief heeft genomen. Toch slaagt hij er niet in om zijn aard volledig te ver­hullen. Som­mige zak­en op dit erbarmelijke lijst­je zijn namelijk regel­rechte pogin­gen om de Vlam­ing te ter­gen. Vol­gt u even mee met deze uiteen­zetting van Waals veni­jn.

Spa-water, de vergeefse poging om het fiere Vlaamse volk te vergifti­gen

De canon opent meteen met een provo­catie van jew­el­ste aan het adres van iedere recht­geaarde Vlam­ing: de toe­val­str­e­f­fer van San­dra Kim op het Eurosongfes­ti­val. Respect is op zijn plaats voor de manier waarop die juf­frouw het Europese volk een rad voor de ogen wist te draaien en erin slaagde de illusie van tal­ent te creëren. Maar dat de deel­names van Vlaamse muzie­ki­co­nen zoals Nicole & Hugo en Ser­gio @ The Ladies niet bekroond wer­den met de over­win­ning, zegt eigen­lijk al genoeg over het hele insti­tu­ut.

Ook Spa-water, de tot nog toe vergeefse poging om het fiere Vlaamse volk te vergifti­gen, kreeg uit­er­aard een plaats in deze canon. Toegegeven, er staan ook vloeistof­fen tussen die wel geap­pre­cieerd wor­den aan de juiste zijde van de taal­grens. Het dient echter gezegd te wor­den dat die pro­ducten, zoals Orval en Jupil­er, nooit hun huidi­ge sta­tus ver­wor­ven zouden hebben zon­der de gastvri­je houd­ing die de Vlam­ing tegen­over hen aan­nam. Daar stopt het echter niet, want Klein-Frankrijk weigert res­olu­ut om de vele toevoeg­in­gen aan het cul­turele land­schap die hun uit het noor­den tege­moetk­wa­men, te erken­nen. Ner­gens is er een spoor te beken­nen van Plop­sa Coo, Pairi Daiza of andere Durbuy’s. Ook ondankbaarheid zit dat stel­let­je social­is­tis­che onderkruipers klaar­blijke­lijk in het bloed.

Ondankbaarheid zit dat stel­let­je social­is­tis­che onderkruipers in het bloed

Dat adderge­broed klopt er zich boven­di­en mee op de borst dat zij geen zoge­naamde ‘extreem­rechtse’ par­ti­jen hebben in hun miez­erige deel­staat­je. Zo dwaas zijn zij dus, dat ze een gebrek aan nationale trots als iets posi­tiefs beschouwen. Je zou haast medeli­j­den met ze kri­j­gen. Maar dan toont dat Franstal­ige rapaille toch weer zijn ware inborst, wellicht in een poging om het afge­knotte gevoel voor humor dat in de streek aan­wezig is, te ver­tal­en. “Het rode strik­je van Elio di Rupo: werkt als een rode lap op een Vlam­ing” (sic) staat er te lezen. Bespot­telijk! Alsof de Vlam­ing ooit door zoi­ets ridicuuls en piet­lut­tigs als een kled­ingstuk beledigd zou rak­en.

Soit, als ze echt eerlijk geweest waren, had­den ze er ten min­ste ‘zuurver­di­end Vlaams belast­inggeld ste­len’ tus­sen­gezet.