Oorspronkelijk gepubliceerd op 15/12/2016 – 23:39 door Marthe Thys
Dit artikel werdt oorpronkelijk gepubliceerd op de oude Schamper site. Toen deze uit gebruik werd genomen, werden alle artikels overgezet.
De gezellige boom heeft helemaal niets te maken met die gekruisigde baardaap. Al lang voor de geboorte van Christus werden er bomen versierd en vereerd. Verschillende heidense volken gebruikten bomen om kwaad af te weren of om er kracht aan te ontlenen. Kerstmisonline.nl vertelt me dat het gebruik al zo oud is dat er in Zweden rotstekeningen bestaan dat men een boom meeneemt op reis per schip, om zo een voorspoedige reis te garanderen. Als bron vermelden ze ‘het internet’. Aannemelijk.
Het gebruik van de boom vindt zijn oorsprong bij de Germanen, waar de spar het teken van de midwinterzonnewende was. De boom werd verlicht en versierd met geschenken. Die stonden symbool voor nieuw leven en vruchtbaarheid. De groenblijvende boom vertegenwoordigt de vernieuwing van het leven en de eeuwige hoop. Best voor de hand liggend eigenlijk. Een boom die overleeft terwijl al dat ander groen het voor een paar maand laat afweten, wat een held.
In de vijfde eeuw kwam de boom bij de Germanen terug tijdens mysteriespelen. Het mysteriespel is een vorm van middeleeuws toneel. Het spel ontstond in de kerk als een vorm van aanschouwelijk onderwijs, wegens analfabetisme en van die dingen. Geestelijken verbeeldden daarbij een gebeurtenis uit de Bijbel via dialoog en beurtzang. Het NTGent is er niets tegen.
De christenen konden er anders lang niet mee lachen, een heidens symbool gelinkt aan het feest van de geboorte van ons Jezusken. In de negende eeuw verbood Karel de Grote het opzetten van een kerstboom en in de tiende eeuw deed paus Martinus II hetzelfde in Italië. Bende party poopers. Iedereen vond zo een boom met lichtjes anders wel vree tof en gezellig enzo. Het geneut van de Kerk bleek geen effect te hebben, dus deden ze maar alsof het allemaal hun eigen idee was, die gezellige boom. Ze zeveren dan maar wat over de verwantschap die de kerstboom ook heeft met de middeleeuwse katholieke paradijsboom (Boom des levens). Die werd behangen met rode appels. Rood voor het bloed van Christus. Het gebruik van de appel kunnen jullie zelf wel linken aan Eva en staat dus voor de zonde. Die stomme trut ook, en stomme slang.
Amai, wat een spannende historie. Ik vind die bomen alleszins tof. Allez, de lichtjes dan toch, en de cadeaus er onder. Die uitvallende naalden en dat ding dan daarna terug uit uw huis krijgen, dat is wat anders. Maar toch: Joepie, kerst.