Oorspronkelijk gepubliceerd op 16/04/2023 – 11:26 door Anaïs VanasscheDries Blontrock
Dit artikel werdt oorpronkelijk gepubliceerd op de oude Schamper site. Toen deze uit gebruik werd genomen, werden alle artikels overgezet.
De studentenresto’s van Universiteit Gent zijn al sinds mensenheugenis, of toch sinds 1949, een baken van goedkoop voedsel voor studenten. In 2022 bestelden studenten er nog 51.800 keer hun kost, 800 meer dan in 2021, maar procentueel kwam maar 64 % van de studenten over de vloer. Minder dan vorig jaar (67 %) en in vergelijking met het coronaloze jaar 2019 (69 %) is de kloof zelfs nog groter. De laatste tijd rommelt het bovendien in de keuken. Een tevredenheidsenquête toont groeiende ergernissen en ontevredenheid: er is intern discussie over de balans tussen duurzaamheid en maaltijdprijzen, en wat met de aangekondigde besparingen aan UGent?
Wat staat er op het menu?
Laten we beginnen bij het begin: hoe slagen de studentenrestaurants erin om een maaltijd op je bord te toveren? Hopelijk is het geen verrassing, maar UGent heeft geen legertje chef-koks in dienst die de hele dag door goedkope studentenkost bereiden. De resto’s hebben een regeneratiekeuken. Dat betekent dat maaltijden in diepgevroren of gekoelde vorm in het studentenrestaurant aankomen en dan in de ovens van de resto’s opgewarmd worden. Niet elke maaltijd wordt door dezelfde leverancier geproduceerd. Om de vier jaar schrijft de afdeling Maaltijdvoorzieningen een openbare aanbesteding uit, soms voor aparte maaltijden, soms voor meerdere maaltijden tegelijk.
De keuze van leveranciers gebeurt op basis van twee belangrijke criteria: prijs en smaak. Prijs valt makkelijk te vergelijken, maar hoe begin je aan de smaak? Wanneer het tijd is voor de aanbestedingen stelt UGent ‘smaakpanels’ aan. Dat zijn studenten en personeelsleden die de maaltijden voorproeven en er vervolgens hun mening over geven.
Andere factoren die het restomenu beïnvloeden, zijn het beschikbare aanbod op de markt, en of de maaltijden bij de keukenapparatuur van de resto’s passen. Verder trekt Maaltijdvoorzieningen haar conclusies uit de afname van en feedback over maaltijden die ze in de loop van de jaren verzamelt. Ook variatie is een reden om een maaltijd al dan niet op het menu te zetten.
Zwaar op de maag
Als we even eerlijk zijn, is er maar één reden waarom de studentenresto’s zo populair zijn. Voor de prijs die je er neerlegt, kan je zelf nooit een even voedzaam potje koken. Daarom fronsten heel wat studenten de wenkbrauwen toen de prijzen in hun resto’s dit jaar verhoogd werden, tot twee keer toe. Daarmee kwam de universiteit al in het vizier van PVDA-organisatie Comac.
“Met subsidies kunnen we de huidige prijsstijgingen in de voedingsindustrie niet opvangen”
De prijzen van alle maaltijden worden aan de hand van dezelfde formule berekend. Die omvat voor een deel ‘foodcost’, dat is wat de universiteit voor het eten zelf betaalt, en vaste kosten, zoals verwarming, personeel, enzovoort. “Met subsidies kunnen we de huidige prijsstijgingen in de voedingsindustrie niet opvangen”, klinkt het bij Maaltijdvoorzieningen. Daarom betaal je tegenwoordig al € 5,05 voor een spaghetti bolognaise.
Die hogere prijzen worden niet door iedereen gesmaakt, zo blijkt uit de tevredenheidsenquête. Vooral studenten lijken te mopperen over de prijsstijgingen. Bij het UGent-personeel, dat ook vaak in de resto’s eet, is de dalende kwaliteit de grootste klacht. Ook het dalende aanbod moet het ontgelden.
Maaltijdvoorzieningen ondernam al actie om de ontevredenheden die in de enquête kwamen bovendrijven, te counteren. “Er zijn opnieuw twee soorten soep verkrijgbaar, het volledige aanbod moet tot net voor sluitingstijd aangeboden blijven en we werken aan het bijsturen van de portiegroottes waar nodig.”
Veggie of veg-nie?
Het aanbod in de resto’s bestaat tegenwoordig voor de helft uit veggie en vegan maaltijden, omwille van de zogenaamde 50/50-regel. De tevredenheidsenquête toont echter dat maar 30 % van de klanten veggie en vegan maaltijden bestelt. De afdeling Maaltijdvoorzieningen geeft toe dat “de verkoop het aanbod niet volgt”, waardoor er voedselverlies ontstaat. “Dat wordt herbekeken”, klinkt het. “De 50/50-regel staat inderdaad ter discussie.” Als daar verandering in komt, zal dat via de Sociale Raad gebeuren.
Achter de schermen woedt al enige tijd een discussie over het veggie aanbod
Achter de schermen woedt inderdaad al enige tijd een discussie over het veggie aanbod. In het kader van duurzaamheid verbond UGent zich er enkele jaren geleden toe om haar veggie aanbod te verruimen. Nu de consumptie het aanbod niet volgt, zijn er twee perspectieven op de toekomst van het veggie aanbod ontstaan. Het eerste wil het aanbod goedkoper maken en legt zo de klemtoon op duurzaamheid. De tweede visie wil het aanbod niet in prijs verlagen omdat dat niet voldoende rendabel zou zijn.
Daarbij kwam het al tot uitgesproken meningsverschillen tussen duurzaamheidscoördinator Riet Van de Velde, die het aanbod goedkoper wil maken en zich beroept op beloftes uit het verleden, en directeur Studentenvoorzieningen Dominique Van Acker, die de prijs niet naar beneden wil halen en de 50/50-regel in twijfel trekt. Van Acker laat weten dat er steeds een evenwicht moet gevonden worden tussen de sociale opdracht van de resto’s, de economische realiteit én duurzaamheid. Van de Velde lijkt in Vera Putteman, hoofd van de afdeling Maaltijdvoorzieningen, een bondgenoot te vinden voor haar veggiezaak, maar die zou tijdens een recente vergadering dan weer uit budgettaire overwegingen niet meegegaan zijn in de vraag van de duurzaamheidscoördinator om de veggiemaaltijden merkbaar goedkoper te maken. Putteman was zelf niet beschikbaar voor commentaar.
Halalmaaltijden in het verschiet?
Vanzelfsprekend kampen de resto’s met voedseloverschotten. Niet-verkochte maaltijden worden niet zomaar weggegooid, maar schenkt UGent aan Let’s Save Food!, een Gentse vzw die de strijd aanbindt tegen voedselverspilling door voedseloverschotten nuttig te herverdelen.
In de cafetaria’s en resto’s vind je nog steeds koude afhaalmaaltijden, een overblijfsel van de coronaperiode. Maaltijdvoorzieningen ziet de verkoop van deze maaltijden dalen, maar er komt een vernieuwing in het aanbod aan. Vanaf 24 april kun je halal vleesmaaltijden in de koeltoog terugvinden. Warme halalmaaltijden aanbieden is op dit moment praktisch niet haalbaar, aangezien je daarvoor de keuken moet opdelen in afgescheiden zones.
Tot slot: in tijden van besparingen, zoals UGent die nu doormaakt, weerklinkt steevast gefluister over privatisering. Daar is in het geval van de resto’s evenwel niks van aan, beweert men bij Maaltijdvoorzieningen: “Privatisering van de maaltijdvoorzieningen staat niet op de planning.”