Oorspronkelijk gepubliceerd op 21/09/2017 – 21:04 door Arthur Joos
Dit artikel werdt oorpronkelijk gepubliceerd op de oude Schamper site. Toen deze uit gebruik werd genomen, werden alle artikels overgezet.
Ach, de rectorverkiezingen: de onuitputbare bron van weergaloze verbazing. Begrijp me vooral niet verkeerd, niet alles aan de Universiteit Gent loopt zo stroef als de verkiezingen, maar ik verslikte me vorige week dinsdag toch wel even. Laat ons zeggen dat toetsenborden en stuutjes met hummus niet de beste vrienden zijn. Hummus, ja. Don’t judge.
Zelfs de meest vindingrijke soapschrijver kan geen dergelijk scenario op papier zetten. “Deze satire schrijft zichzelf”, beloven we onze huissatiricus, de Liegende Reporter, weleens. In dit geval is dat ook echt zo. Dinsdag bleek immers, als kers op de taart, dat slechts een fractie van de kiesgerechtigden de campagnemail van een van beide kandidaat-duo’s ontving. De kiescommissie besliste vervolgens om de resultaten van de stemming niet vrij te geven, omdat ze wilde vermijden dat het een invloed zou hebben op de verkiezingen. Niemand had natuurlijk verwacht dat een van beide duo’s in de achtste ronde plots een tweederdemeerderheid voor zich zou winnen, maar een eigen e‑mailgate? Dat zag zelfs de grootste kniesoor niet aankomen.
“De ideologische splijtzwam is uitgezaaid naar de volledige universiteit”
Het meest ironische van de hele kwestie? Nog eerder dan kiesmoeheid, sloeg bij het leeuwendeel van de kiezers al tijdens de eerste cyclus de e‑mailmoeheid toe. Geen kat die de dingen na vijf rondes überhaupt nog leest, laat staan dat iemand ze nog opent na acht rondes. Ik kan toch heus niet de enige geweest zijn die in het uitblijven van de e‑mail vanwege het duo in kwestie een gebaar van vertrouwen naar de kiezer meende te ontwaren? Wie heeft nog het gevoel dat zijn of haar stem echt iets uitmaakt als het aantal berichten dat oproept om “je stemrecht te gebruiken” niet meer op twee handen te tellen zijn?
Of we op het moment dat deze editie verschijnt nu een rector hebben of niet: één ding staat buiten kijf. De ideologische splijtzwam in het rectoraat, die men met de decreetswijziging van vorig jaar – door het opkomen in duo’s te verplichten – trachtte uit te roeien, heeft zich gewoon uitgezaaid naar de volledige universiteit.