Oorspronkelijk gepubliceerd op 4/12/2017 – 8:34 door Arthur Joos
Dit artikel werdt oorpronkelijk gepubliceerd op de oude Schamper site. Toen deze uit gebruik werd genomen, werden alle artikels overgezet.
Met 30.000 zijn ze, de buitenlandse studenten in Vlaanderen, alle erasmusbaby’s nog aan toe. Niet enkel erasmussers willen echter van België proeven, heel wat studenten blijven hier gedurende hun volledige opleiding. ‘Tja, dat goeie bier, die kopieuze hoeveelheden gefrituurde voeding, wat had je nu gedacht?’ denk je vast. Naast die ideale voedingsdriehoek biedt ons land ook andere voordelen aan studenten van onze buurlanden. Eerst en vooral vormt de taal alvast geen barrière: onze noorderburen kunnen probleemloos in Vlaamse onderwijsinstellingen terecht, de Fransen vinden dan weer vlot hun weg naar het hoger onderwijs van de Franstalige Gemeenschap. Lotingen en numeri clausi hebben we niet, ons inschrijvingsgeld is een stuk goedkoper, en met je diploma van een Belgische hogeronderwijsinstelling kan je in elke Europese lidstaat terecht.
“De schrik voor buitensporige kosten weegt niet op tegen het Europees burgerschap”
Over alle opleidingen heen heeft België ongeveer 10 procent buitenlandse studenten, een verhouding die in lijn ligt met onze buurlanden. Toch is de internationale uitwisseling van studenten niet in elke studierichting een zero sum game. Ruim een vierde van de studenten die wetenschappen studeren in Vlaanderen zijn afkomstig uit het buitenland. De Faculteit Diergeneeskunde van de Universiteit Gent heeft intussen zelfs al meer dan 26 procent niet-Belgische studenten. ‘Moeten we dan discrimineren op grond van nationaliteit?’ hoor ik je al denken. Welnee, de schrik voor buitensporige kosten voor de belastingsbetaler weegt helemaal niet op tegen de basisbeginselen van het Europese burgerschap, en ook juridisch houdt zo’n maatregel geen steek, maar waakzaamheid is wel geboden.