De geheimen van de pokébal

Kinderen die door hun oud­ers uit huis wor­den gezet om op ille­gale wijze zo veel mogelijk dieren uit hun natu­urlijke habi­tat te ontvreem­den, om die dieren ver­vol­gens af te richt­en om het tegen elka­ar op te nemen in lev­ens­gevaar­lijke gevecht­en, die door die kinderen gezien wor­den als een ziek sta­tussym­bool. We kun­nen met enige zek­er­heid zeggen dat Poké­mon niet bepaald het meest ethis­che pro­gram­ma was uit onze kinder­ti­jd. Miss­chien meer ver­baz­ing­wekkend is het feit dat een van de meest onethis­che aspecten van de serie miss­chien ook wel een van de meest onschuldige lijkt. Wat ligt ver­sc­holen in de gedig­i­taliseerde crypten van de pokébal?

Ho-oh Does it Work?

Intuïtief gaat een mens zich ergens vra­gen bij stellen als hij niet weet hoe iets gemaakt wordt. Die natu­urlijke ach­ter­docht vor­mde de ini­tiële reden waarom we ons meer wouden verdiepen in deze kleine, bolle kooien. Want Poké­mon doet er alles aan om de tech­nolo­gie achter de pokébal in mys­terieën te hullen. Som­mige crit­i­ci zullen miss­chien bew­eren dat ze dit niet bewust doen, maar gewoon niet hebben nagedacht over ieder detail in hun fic­tieve wereld. Tegen hen kun­nen we enkel zeggen dat ze de slinksheid van Poké­mon zwaar onder­schat­ten.

Catch Poké­mon, Not Chick­en

We kun­nen dus niet met hon­derd pro­cent zek­er­heid zeggen hoe een pokébal werkt, maar we kun­nen al veel aflei­den uit het vele bewi­js­ma­terieel dat we verza­meld hebben uit de serie en de games. Wan­neer een Poké­mon ‘uit een pokébal komt’, valt op dat er sprake is van een omzetting van energie. Uit de pokébal komt een (meestal) blauwe licht­straal, die zich pas lat­er mate­ri­aliseert. Naar de aard van dit licht kun­nen we enkel raden. De kans is echter groot dat een­maal in de pokébal, de Poké­mon bewaard wordt als virtuele data. In de games noemt het appa­raat waarin je jouw kleine slaaf­jes kunt bewaren namelijk een ‘PC’ en zow­el in de serie als in de games is het mogelijk om via het inter­net Poké­mon te ver­plaat­sen of zelfs te ‘ruilen’. Onze hypothese is dus dat de mater­iële Poké­mon door de pokébal wordt afge­bro­ken in de vorm van een onbek­ende blauwe energie en ver­vol­gens wordt opges­la­gen als een virtuele code.

An Unfezant surprise

Hoogst­waarschi­jn­lijk werkt de pokébal dus als vol­gt. De blauwe straal is een soort scan­ner, die iedere cel in het lichaam van de Poké­mon scant en opslaat als dig­i­tale code. Ver­vol­gens wordt deze code bewaard in de pokébal en lat­er als blauw­druk gebruikt om de Poké­mon opnieuw te lat­en ver­schi­j­nen. Deze hypothese roept echter een belan­grijke vraag op: als een pokébal gewoon een scan­ner is, waar gaan die Poké­mon dan naar­toe een­maal ze ges­cand zijn?

De meest logis­che verk­lar­ing is dat, behalve een scan­ner, de blauwe energie van de pokébal ook een tweede func­tie heeft. Nadat de Poké­mon ges­cand is, wordt zijn lichaam afge­bro­ken en omgezet in de blauwe energie die we asso­ciëren met de pokébal. Lat­er wordt dezelfde energie weer omgezet in materie, zodat de Poké­mon vol­gens de dig­i­tale blauw­druk weer in elka­ar kan wor­den gezet alsof er niets gebeurd is. Maar hier­mee hebben we dus het duis­tere geheim van de pokébal onthuld: iedere keer dat de pokébal gebruikt wordt, sterft de Poké­mon in het pro­ces door desin­te­gratie. De Poké­mon die daar­na uit de pokébal komt is echter een exacte kopie van de eerste, die zich niet herin­nert gestor­ven te zijn, aangezien hij ges­cand is voor de gruwelijke moord.

Voor zij die zich nu erg schuldig voe­len, wees niet getreurd! De pokébal-indus­trie mag dan klinken als een mas­sale Poké­mon-geno­cide, in de VS ver­mo­or­den ze ieder jaar toch al zo’n negen mil­jard kip­pen. Die Poké­mon zijn in vergelijk­ing maar een peulschil. Laat het daarom duidelijk zijn: Catch Poké­mon, Not Chick­en!