De feilbaarheid van kennis


Joseph Agassi is emeritus professor aan de universiteit van Tel Aviv. Hij werd in 1927 in Jeruzalem geboren en was een pupil van wetenschapsfilosoof Karl Popper. We gingen met hem in gesprek over wetenschap, kennis, de Shoah en het belang van openheid.

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 17/10/2020 – 15:06 door Katrien Van­den­broeck

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

“Je sek­suele gewoon­ten zijn erg ver­schil­lend vergeleken met die van je groot­moed­er.” Het is voor de meeste mensen moeil­ijk om zich het verleden in te beelden. “Ik weet dat mijn moed­er en vad­er elka­ar onder de huwelijk­sluifel hebben ont­moet”, zegt Agas­si verder. “Is dat niet ver­schrikke­lijk? Denk er eens over na. Een jong meis­je, dat niets weet over seks, moet ineens trouwen met een man die ze niet eens kent!” Het is bij­na onmo­gelijk om zoi­ets voor de geest te halen. Onze gen­er­atie ervaart een heel andere wereld vergeleken met die van onze grootoud­ers. Ondenkbaar. “Het laat je zien hoe ver­schil­lend we zijn, hoeveel we veran­deren. De groot­ste boos­doen­er is weten­schap”, duidt Agas­si verder.

Maar miss­chien moeten we dit artikel best eerst in een bepaalde con­text plaat­sen, of beter: waarom een Bel­gis­che stu­dente van 22 jaar in gesprek trad met een emer­i­tus pro­fes­sor van 93 uit Israël. Dit inter­view is een neven­ef­fect van de zoek­tocht naar een antwo­ord op de prangende vraag ‘wat is weten­schap?’. Om te begri­jpen waar het over gaat, is een zijsprong nodig naar een con­sor­tium dat in de gele­gen­heid van Karl Pop­per werd geschreven, een beroemde weten­schaps­filosoof uit de 20ste eeuw. “Wellicht is weten­schap het voor­beeld van de prometheïsche waanzin, aangezien er geen fun­da­ment is aan of in weten­schap, aan of in autarkie”, is te lezen in het werk. “Weten­schap, zegt Pop­per, is slechts tri­al and error.” Joseph Agas­si was de auteur. Hier haalt hij weten­schap­pen aan en hoe deze wereld in veran­der­ing is, maar ook de Shoah, hoe je het best omgaat met prob­le­men en wat er uitein­delijk werke­lijk waarde­vol is in een lev­en.

Wetenschappen en kennis: bereik en onbereikbaarheid

Veran­derin­gen hebben alti­jd al plaats­gevon­den in de geschiede­nis, maar tot ongeveer de 18de eeuw waren deze redelijk willekeurig. De tech­nolo­gieën die ontwikkeld wer­den met weten­schap­pelijke ken­nis, zoals de uitvin­d­ing van de cin­e­ma, of van de gram­mo­foon, en lat­er tele­fonie en com­put­ers. Deze tech­nolo­gieën hebben de tra­di­tionele leefwi­jze van mensen grondig gewi­jzigd.

“Het toont dat we feil­baar zijn, dat we fouten mak­en”

Heeft de mens de natu­ur kun­nen krak­en? Betekent weten­schap zekere ken­nis? Dat is wat velen denken maar Agas­si schudt zijn hoofd. “Neen. Wat Pop­per me vertelde, en dat was zijn geweldig­ste idee, is dat weten­schap gelijk­staat aan kri­tiek. Er is niets om ons zek­er te mak­en van iéts. Kijk, een van de groot­ste wensen voor de weten­schap is erin sla­gen om te bewi­jzen dat de zon mor­gen nog steeds zal opkomen. Maar hoe meer we over de zon weten, hoe meer we weten dat het waarschi­jn­lijk op een dag niet zal gebeuren”, veruidelijkt Agas­si. “Waarom? Omdat de zon een kern­cen­trale, een heli­um­bom is. De ster kan dus op elk gegeven ogen­blik ont­plof­fen. Als dat gebeurt zijn we alle­maal dood bin­nen 8 minuten en 30 sec­on­den. Geen enkele weten­schap­per heden ten dage zal ontken­nen dat de zon mor­gen eventueel niet meer opkomt, ter­wi­jl een weten­schap­per van twee­hon­derd jaar gele­den niet eens ged­roomd zou hebben dat dat kan gebeuren. Het blijkt dus het omge­keerde van wat we wensen!” Of dit betekent dat ken­nis relatief is, beant­wo­ordt Agas­si met: “Het toont aan dat we feil­baar zijn, dat we fouten mak­en.”

Doe gewoon iets dat je leuk vindt

Naast log­i­ca en weten­schap­pen, is Agas­si ook bek­end voor zijn poli­tieke opvat­tin­gen. Agas­si schreef Lib­er­al Nation­al­ism for Israel: Towards an Israeli Nation­al Iden­ti­ty (dat gratis op Google Books te vin­den is), waar hij een oploss­ing tra­cht te vin­den voor het Israëlisch-Palesti­jns con­flict. Hierin beschri­jft hij eve­neens het ver­haal van Hil­lel Kook, ook gek­end onder de naam Peter Berg­son, die in de Verenigde Stat­en verbleef en Amerikaanse joden op de hoogte wen­ste te bren­gen van de ver­schrikkin­gen die des­ti­jds in Europa plaatsvon­den. Zijn werk werd ver­woest, om rede­nen die Agas­si nog steeds niet kan begri­jpen. Hoe hij zelf de Tweede Werel­door­log ervaarde? “Ik wist pas van de wreed­he­den van de oor­log wan­neer deze voor­bij was.” En hoe mensen daar aan­vanke­lijk op reageer­den? “Het is erg inter­es­sant. Het eerste wat het Joodse lei­der­schap heeft gedaan, is de feit­en ver­ber­gen en dat is vre­selijk! Ik vind het onaan­vaard­baar. We moeten erken­nen dat ze vre­selijke daden hebben ver­richt.” 

“Zwi­j­gen is het erg­ste wat een mens zichzelf kan aan­doen”

Zwi­j­gen, stelt Agas­si, is uitein­delijk het erg­ste wat een mens zichzelf kan aan­doen. “Het enige wat we moeten doen is er open­lijk over prat­en. Dat is alles”, bemerkt hij, wan­neer gevraagd hoe men het best met prob­le­men kan omgaan. “Het prob­leem is dat er te veel din­gen zijn waarover we niet mogen prat­en. Onze opvoed­ing leert ons dat als je prob­le­men hebt, je erover zwi­jgt en je prob­le­men zelf regelt. Je moet geen last zijn voor anderen. Ik vind dat degoutant. Als je in de prob­le­men zit, dan moet je dat vertellen aan iedereen die je maar kan vin­den. Dus als we er gewoon open over zouden prat­en, is dat het dan? Wordt alles dan helder? Als het de zak­en niet ver­heldert, dan kan je op z’n minst beter begri­jpen waar het prob­leem exact ligt. En dit zorgt ook voor prob­le­men die niet direct kun­nen wor­den opgelost. Het helpt om erover te prat­en en het geeft een beter zicht erop. Je kan ze dan isol­eren, je kan er iets mee doen.”

“Om goed te zijn en goed te lev­en moet een mens respectvol en ver­ant­wo­ordelijk zijn. Een mens moet alti­jd om zijn naas­ten geven en dat is ook alles. Kijk, iets dat erg grap­pig is…” vertelt hij verder, “als je een nieuwe robot uitvin­dt, zou dit een gele­gen­heid zijn om min­der te moeten werken. En op zijn beurt creëert de robot werk­loosheid. Werk­loosheid zou niet moeten bestaan. Het is een nieuwe uitvin­d­ing, en boven­di­en maar twee eeuwen oud.” Maar wat moet een mens dan doen als die niet moet werken? “Oh, gewoon iets doen dat je leuk vin­dt. Het lev­en is te kort. Tijd is het duurste dat er is!”

Op de vraag of hij nog iets wilde meegeven, antwo­ordt Agas­si “Mijn laat­ste advies: probeer zo hard mogelijk niét te werken, doe gewoon waar je zin in hebt. Je zal zien, en mensen zullen zeggen dat dit par­a­sitair is, maar als je rond jou kijkt dan zal je merken dat enkel diege­nen die iets deden dat ze leuk von­den werke­lijk iets hebben bijge­bracht aan de maatschap­pij.”