De beste Gentse pizzeria’s

Mamma Roma

Mam­ma Roma is te vin­den aan de voet van de Boeken­toren en in het hart­je van de Koren­markt. Op vele vlakken wijkt deze keet af van de typ­is­che pizze­ria. Mam­ma Roma biedt, in tegen­stelling tot velen, geen 30 ver­schil­lende soorten licht­jes var­iërende piz­za aan. Elk van de 10 soorten, van een cour­get­tepiz­za tot een­t­je met patat en truf­fel, lijken zorgvuldig te zijn samengesteld – in tegen­stelling tot het spel­let­je ‘Wat kun­nen we er nog opleggen?’ dat andere pizzeria’s soms lijken te spe­len. Een piz­za bar­be­cue of Hawaï zal je er niet vin­den. De deeg­waren wor­den ook niet ver­dronken in liters tomaten­saus. Je mag je verwacht­en aan deftig belegde pizza’s met een zeer luchtig deeg, waar­door de vriendin van deze redac­teur het meer focac­cia dan piz­za achtte. Anders dan de rest, en zek­er een bezoek­je waard.

La Rustica

Piz­za Capri

Wie voor de deur van restau­rant La Rus­ti­ca in de Sint-Pieter­snieuw­straat staat, waant zich in een Amerikaanse maf­fi­afilm uit de jaren 90. La Rus­ti­ca heeft het alle­maal: de gev­el is afgeleefd, een Ital­i­aans vlagget­je siert het raam en elke man in pak die voor­bij wan­delt, ziet eruit alsof hij je kni­eschi­jven aan frut wil schi­eten. Het interieur is een­voudig en oogt niet splin­ternieuw. Je komt hier echter niet voor de design­er­stoe­len, maar voor de piz­za­’s. Die vallen goed mee, zow­el qua pri­js als smaak. Ze zijn rijke­lijk belegd en de kok vond het terecht niet nodig om de smaak van de ingrediën­ten te proberen ver­doeze­len met een al te over­heersende saus of kruiden. Een klein min­pun­t­je zijn wel de dunne piz­z­a­bodems. Die wor­den snel slap en een – volledig hypo­thetisch – onhandi­ge recensent zou daar­door al eens kun­nen mors­en op zijn witte hemd.

GIGI

Bij de Tik­Tok-famous pizze­ria GIGI kan je eten tussen het cit­ro­en­gele behang. Het interieur laat zek­er een grote indruk na, maar doen de pizza’s dat ook? De GIGI’s piz­za stelt niet teleur. Deze piz­za heeft een heer­lijke San Marzan­oto­maten­saus, gefritu­urde gehak­t­bal­let­jes en Parmeza­anse kaas. De gehak­t­bal­let­jes op de piz­za kun­nen wel eerder mini-gehak­t­stuk­jes genoemd wor­den, maar gelukkig veran­dert dat niets aan de smaak. Ook was de piz­za niet gesne­den, die klus moest zelf geklaard wor­den. En dat met een gewoon broodmes. Ver­moeiend, maar na de zware inspan­ning kan je wel geni­eten van een heer­lijke piz­za. Het is het waard.