Oorspronkelijk gepubliceerd op 17/11/2019 – 16:12 door Antoon Van Ryckeghem
Dit artikel werdt oorpronkelijk gepubliceerd op de oude Schamper site. Toen deze uit gebruik werd genomen, werden alle artikels overgezet.
Antoon in de bergen
Een tweetal weken geleden kwam er een studente bij ons aankloppen met een verontrustend verhaal. Laat me het even schetsen.
Kaat, een eerstejaarsstudente, wilde zich met haar vriendin muzikaal uitleven en besloot eens langs te gaan bij een cultureel getinte studentenvereniging. Haar aangename tijd bij Home Fabiola had haar overtuigd van al het moois dat het verenigingsleven je kan bieden.
Na wat voorafgaande correspondentie gingen Kaat en haar vriendin even langs. Ze maakten er succesvol een kleine, muzikale toets en mochten boven even hun kunnen gaan tonen.
Er stond een klein drankritueel klaar, waarna ze officieel tot de club toegelaten zouden worden. Echter, Kaat drinkt niet. Een opmerking waarop terughouden gereageerd werd. De praeses zei dat ze van hun leden verwachten dat ze voor bepaalde rituelen alcohol drinken. Na een reeks belachelijke argumenten werd er besloten dat Kaat zich beter niet bij de club zou aansluiten.
En dat voor een vereniging die onder het vredelievend Kultureel Konvent valt.
Hoe hard de studentenverenigingen en overkoepelende instanties ook maar proberen, er zit altijd wel een rotte appel tussen, die het allemaal verpest. Zeer jammer voor de meerderheid die wel vooruit wilt, maar een rotte appel is en blijft een rotte appel, en die moeten er uit.
Er zit altijd wel een rotte appel tussen, die het allemaal verpest
Gelukkig lichtte Kaat ook de Dienst Studentenactiviteiten in, die op hun beurt de rotte appel terechtwezen. De vereniging zal er nu voor zorgen dat Kaat wel alcoholvrij tot de vereniging toe kan treden.
Het doet me denken aan een vergelijking die een leerkracht uit het lager onderwijs eens maakte. Als je een nagel in een boom slaat, veroorzaak je pijn voor de boom. Zelfs al verwijder je de nagel, het gat in de stam verdwijnt niet onmiddellijk.
Het verenigingsleven kan o zo prachtig zijn, op zoveel aspecten. Maar wat het verenigingsleven nu kan missen als kiespijn is een nieuwe rotte appel, die nog meer nagels slaat in de al zo gehavende boom.