Dag van de Wetenschap


De Dag van de Wetenschap: een hoogdag voor onderzoekers, want zij mogen het beste van zichzelf te tonen. Jaarlijks komt hier een klein leger kinderen op af, en dit jaar waren er ook drie Schamperredacteurs te imponeren.

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 11/12/2023 – 7:08 door Robin ChanZi­ta-Luna De SmaeleLune Schol­laert

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Wetenschap op zak

Er is niets dat fysi­ci gelukkiger maakt dan een prachtig abstracte the­o­rie. Maar zo’n the­o­rie moet je uit­er­aard aan de werke­lijkheid kun­nen aftoet­sen via een exper­i­ment. Wat ben je immers met een appel die door elf dimen­sies op je kop valt? Tij­dens zijn ocht­endlez­ing gaf pro­fes­sor Philippe Smet een intro­duc­tie tot Phy­phox. Die app gebruikt alle gevoelige sen­soren in je smart­phone om die tot een exper­i­menteel Zwit­sers zakmes om te tov­eren. Met zijn smart­phone en een slazwierder toonde hij bijvoor­beeld dat een arme krop sla het hard­er te ver­duren kri­jgt dan de gemid­delde F‑16-piloot. Of wil je weten of het toi­let op het vlieg­tu­ig vrij is zon­der te moeten kijken? De gevoelige druk­sen­soren in mod­erne smart­phones kun­nen de wijzigin­gen in lucht­druk detecteren van een vac­uüm­toi­let dat doorge­spoeld wordt.

Je arme krop sla kri­jgt het hard­er te ver­duren dan de gemid­delde F‑16-piloot

Allerleitjes

Op de Dag van de Weten­schap was er uit­er­aard meer te doen dan sim­pel­weg lezin­gen vol­gen. Het is voor de onder­zoeks­groepen ook een kans om hun maatschap­pelijke rel­e­vantie te demon­str­eren. In het Ufo pronk­ten enkele onder­zoeks­groepen met hun inter­es­sante vond­sten. Er was voor elk wat wils. Voor de gam­ba − excuseer − scampiliefheb­bers kon je bij de vak­groepen fycolo­gie en marinebi­olo­gie terecht. Hier wer­den bezoek­ers weg­wi­js gemaakt in de won­dere wereld van zeewier, com­pleet met bijho­or­dende zeewier­snack. Ben je een F1-liefheb­ber? Dan zou je je ogen niet van de UGent racewa­gen Artemis gehouden kun­nen hebben. De elek­trische racewa­gen is het parade­paard­je van het stu­den­ten­pro­ject tussen verenigin­gen CenE­ka en Pkarus. Hij zal de UGent deze zomer voor de tweede keer verte­gen­wo­ordi­gen op de For­mu­la Stu­dent wed­stri­jd.

Er is op de Dag van de Weten­schap zoveel te bezoeken waar­door je het gevoel kan kri­j­gen dat je door het bos de bomen niet meer ziet. Gelukkig is UGent-Wood­lab er om je ze te tonen! Met bomen kun je best wat doen. Zo leer­den we dat de jaar­rin­gen van bomen steeds verder uit elka­ar komen te liggen door de ver­snelde groei die te wijten is aan de kli­maatveran­der­ing. Boven­di­en vor­men ze een soort van tijd­scap­sule. De geschiede­nis laat zijn sporen achter in de boom, zow­el let­ter­lijk als figu­urlijk: bin­nenin de boom die ze had­den uit­gestald, kon je schim­mels vin­den en een lit­teken van De Eerste Werel­door­log. 

Kwantum en poëzie

In de namid­dag vond er in een goed gevuld audi­to­ri­um van de Lede­ganck de boekbe­sprek­ing van ‘Waarom nie­mand kwan­tum begri­jpt en iedereen er toch iets over moet weten’ plaats. Afgelopen zomer schreven pro­fes­sor Frank Ver­straete en zijn part­ner Céline Broeck­aert dat boek, met als doel om kwan­tumthe­o­rie uit te leggen aan fys­i­ca-leken. Hij, pro­fes­sor aan zow­el onze uni­ver­siteit als de uni­ver­siteit van Cam­bridge, en een absolute expert op het gebied van kwan­tum. Zij, the­ater­mak­er en schri­jver, en volledig thuis in de wereld van ver­halen vertellen.

Samen gaven ze een boeiende lez­ing die hele­maal niet aan­voelde als een typ­is­che fys­i­cales. Geen for­mules en geen defin­i­ties, maar wel een ver­haal, gedicht­en en mooie prenten. In het boek, en ook de lez­ing, wordt kwan­tum uit­gelegd aan de hand van de weten­schap­pers die iets betek­end hebben in dit domein. Een hele­boel grote namen passeer­den de revue: New­ton, Ein­stein en Bohr om er maar een paar te noe­men. Maar ook Simon Stevin en Schrödingers kat zijn belan­grijke per­son­ages in het kwan­tumver­haal. Pro­fes­sor Ver­straete heeft het groot­ste deel van dit ver­haal verteld, begeleid door de tekenin­gen die Broeck­aert voor het boek maak­te en met een aan­tal intermezzo’s waarin zij een van haar zelfgeschreven gedicht­en voor­las.

Valkuilen van modern diepzeeonderzoek

Na een lez­ing over kwan­tum­fys­i­ca doken we direct in het diepzeeon­der­zoek. Pro­fes­sor Ann Van­reusel nam ons door een slideshow van wat op het eerste zicht een hoop avon­tu­urlijke vakantiekiek­jes leek. Met al heel wat velder­var­ing was zij de geknipte per­soon om  een goed uur te vertellen over het lev­en en onder­zoek op de zeven zeeën. Eerst en vooral benadruk­te ze dat er over de diepzee min­der geweten is dan over het opper­vlak van de maan of zelfs Mars. Iedereen is er eigen­lijk heel lang vanu­it gegaan dat weinig tot niets de oceaan­bo­dem bewoonde. Dat is echter niet zo. Met passie vertelde de pro­fes­sor over zeekomkom­mers en andere zee­groen­ten die er lev­en. Blijk­baar hebben de diert­jes min­er­aal­knollen nodig om zo diep in het water te kun­nen over­leven. Maar sinds kort hebben grote techbedri­jven hun oog er ook op lat­en vallen, ze zit­ten namelijk boorde­vol zeldzame aard­met­al­en die in smart­phones zit­ten. Dat zorgt vol­gens Ann Van­reusel voor enige wrev­el tussen onder­zoek­ers en grote bedri­jven.

Over de diepzee is min­der geweten dan over het opper­vlak van de maan of zelfs Mars

Chemieshow

Ieder jaar doet de oplei­d­ing chemie een spec­tac­u­laire show voor de jon­gere bezoek­ers van de Dag van de Weten­schap. De vele kleurt­jes en geurt­jes houden een stam­pvol audi­to­ri­um vol kleine toekom­stige weten­schap­pert­jes bezig. Met de allures van een ware goochelaar lat­en enkele stu­den­ten een hoofd van piep­schuim verd­wi­j­nen in een hoed. Ook mak­en ze indruk met een mengsel waar­van de kleur iedere paar sec­on­den veran­dert door een klokre­ac­tie. Als kers op de taart wordt een chemi­cus met deodor­ant in brand gesto­ken. Een rit­ueel offer om de komende exa­m­en­pe­ri­ode te over­leven of een moeil­ijk eerste con­tact tussen weten­schap­per en deo?