Oorspronkelijk gepubliceerd op 5/12/2021 – 21:53 door Judith Lambert
Dit artikel werdt oorpronkelijk gepubliceerd op de oude Schamper site. Toen deze uit gebruik werd genomen, werden alle artikels overgezet.
“Initieel leek alles in het honderd te lopen. Het was tijd voor onze wekelijkse betoging, maar onze laatste brainstormsessie verliep wat stroef en we hadden nog geen goed doel gevonden waar we ons konden voor inzetten”, vertelt de bron. “Doorgaans is er wel een of ander maatschappelijk protest waarbij we ons kunnen aansluiten om het dan als dominante stem over te nemen. Toen we hoorden dat er geen croutons meer in de resto’s te vinden waren, sprongen we meteen op de kar. De croutons wegnemen van het volk is de eerste stap richting fascisme.”
De avond van de betoging verliep alles volgens plan, tot Monique De Backer, directeur Studentenvoorzieningen aanwezig bleek te zijn op de betoging. Zij vertelt dat ze per malheur op de betoging aan het rectoraat belandde. “Ik moest die avond laat werken en toen ik over de parkeerplaats liep, zag ik de ambiance. Ik hoorde Spaanse leuzes over eten, dus ik ging ervan uit dat het een tapasmarkt was en ging eens kijken.” Toen ze aangrijpende speeches hoorde, besloot de directeur in dialoog te gaan met de studenten. “Ik beloofde het dossier te heropenen, moeilijk is dat niet. Hun agressie tegenover croutons vond ik misschien wat overdreven, maar ik heb wel sympathie voor de passie van studenten (lacht).”
Nu worden we blootgesteld aan het sluiten van een compromis en voor je het weet zijn we onze morele superioriteit kwijt
Langs de kant van Comac werd de ontmoeting met De Backer met verontwaardiging onthaald. “We organiseren onze betogingen niet voor niets pas ’s avonds, lang na de werkuren. Als we met haar in dialoog wilden gaan, gingen we wel langs op haar bureau. Nu worden we blootgesteld aan het sluiten van een compromis en voor je het weet zijn we onze morele superioriteit kwijt. Als je echt dingen wilt bereiken, zullen beperkingen van de echte wereld je idealistisch droombeeld aantasten, iedereen weet dat. Wij staan daar liever boven.”
Om gelijkaardige incidenten in de toekomst te vermijden, evalueert Comac nu het voorval en zal ze haar draaiboek voor betogingen herzien. Twee verschillende pistes zijn hierin mogelijk: enerzijds kunnen ze hun boodschap vager maken, anderzijds kunnen ze de acties minder toegankelijk maken voor externe geïnteresseerden. Dit zou een grote ommekeer betekenen voor de huidige modus operandi waarbij Comac zichzelf initeel op de achtergrond houdt als organisator van maatschappelijke acties. “Ondanks dat mensen zich willen inzetten tegen het vrouwengeweld of fascisme in de politiek, willen ze dat schijnbaar niet doen met ons. Dat is jammer, want wij zijn het protest. Als we ons initieel op de achtergrond houden, komt er meer volk. Erna overtuigen we hen wel met onze opzwepende sfeer en herkenbare leuzen”, klinkt het. Wel werd reeds beslist dat ze hun aanwezigheid in grote protestbewegingen niet herzien. “Dit is voor ons de ideale gelegenheid om te laten merken dat élk mogelijk maatschappelijk onderwerp te linken valt aan het kapitalisme. Soms valt de oorspronkelijke aard van de betoging dan in het water, maar dat is dan maar zo. Wie het luidst kan schreeuwen, haalt het vaakst hun gelijk.”