Oorspronkelijk gepubliceerd op 23/02/2026 – 8:31 door Yana Rosé
Dit artikel werdt oorpronkelijk gepubliceerd op de oude Schamper site. Toen deze uit gebruik werd genomen, werden alle artikels overgezet.
U slaat deze Schamper open op een willekeurige pagina en komt zo bij deze edito terecht. “Joppe heeft minder baardgroei dan normaal”, denkt u wanneer uw oog op mijn portret valt. Vreemd. Verdacht, zelfs.
De geruchten kloppen – ik ben een vrouw. Met Internationale Vrouwendag voor de deur delegeert onze heer en meester de edito naar een bh-dragende redactiegenote. Zo veegt ook Schamper even het stof van zijn eigen glazen plafond af.
Ik wil niet voor mijn hele sekse spreken, dus in de plaats doe ik waar ik het best in ben: omhoogschijten naar de presentator van een Vlaamse talkshow. In de media klinkt namelijk steeds vaker dat de vrouwenstrijd gestreden is. Het meest recente, mediatieke voorbeeld is Bart Schols die zich in ‘De Afspraak’ afvroeg of veiligheid op straat nu zo’n big deal is. Ook Els Van Doesburg noemde 8 maart anno 24 al een “verdienmodel” dat samenhangt met “een permanent slachtofferschap”.
De vrouw is een volwaardige werkkracht op de arbeidsmarkt geworden, huzza!
De suffragettes zijn op straat gekomen, de fabrieksvrouwen hebben hun brood en rozen gekregen, het spook van ongelijk loon voor gelijk werk is verjaagd. De vrouw is een volwaardige werkkracht op de arbeidsmarkt geworden, huzza! De finish is bereikt. Fret uw brood maar op. Die rozen, da’s een ander verhaal. Daarvoor is een cultuuromslag nodig, en dan vraag je te veel.
We mogen gerust trots zijn op vooruitgang, maar ‘de finish’ is een sprookjesbos waar enkel Antwerpse burgemeesters en de fictieve vriendinnen van Bart Schols wonen. Evenmin is 8 maart enkel een pakketje vergeet-me-nietjes met knalroze strik uit moeilijkere maar vervlogen tijden. Denk daarbij ook aan de unief: gelijke onderwijstoegang wordt altijd gewaardeerd, maar wat met de studente die machtsmisbruik moet ondergaan van haar docent, de doctoranda wiens zwangerschap niet binnen de rigide academische ladder past, maar ook de doctorandus die binnen zijn vakgroep ontmoedigd wordt om vaderschapsverlof op te nemen? Om hen niet enkel brood maar ook rozen te geven, zal het tant-pis’me à la Vlaamse talkshowhost niet volstaan. Ook niet voorbij de finish.