Bloeddonatie bij homo’s


Eind april kopten de kran­ten posi­tief nieuws voor homo­man­nen. Bloed­do­natie wordt ein­delijk ook voor hen mogelijk in Bel­gië en nog een aan­tal Europese lan­den. Die blok­let­ter­ing was meteen mis­lei­dend, want er zijn nog steeds absurde cri­te­ria aan bloed­do­natie ver­bon­den. Min­is­ter van Gezond­heid Mag­gie De Block gaf haar fiat om de lev­enslange uit­sluit­ing van bloed­do­natie door…

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 29/04/2017 – 10:58 door Lau­ra Mas­sa

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Eind april kopten de kran­ten posi­tief nieuws voor homo­man­nen. Bloed­do­natie wordt ein­delijk ook voor hen mogelijk in Bel­gië en nog een aan­tal Europese lan­den. Die blok­let­ter­ing was meteen mis­lei­dend, want er zijn nog steeds absurde cri­te­ria aan bloed­do­natie ver­bon­den. Min­is­ter van Gezond­heid Mag­gie De Block gaf haar fiat om de lev­enslange uit­sluit­ing van bloed­do­natie door homo­man­nen te ver­van­gen door onthoud­ing van twaalf maan­den. Op zich een sig­naal in de juist richt­ing, ookal wor­den ‘veilige’ man­nen in een lang­durige vaste relatie nog steeds ges­tig­ma­tiseerd. Het doel van de wetswi­jzig­ing om het gevoel van dis­crim­i­natie terug te drin­gen, is dus niet echt ges­laagd. Sek­suele geaard­heid en sek­sueel risicoge­drag zijn voor de pub­lieke opinie bij­na syn­on­iemen gewor­den. Het regende dan ook al snel teleurgestelde reac­ties. MNM-pre­sen­ta­tor Tom De Cock beo­ordeelde de wetswi­jzig­ing als “spuwen” op zijn trouw­boek­je. Ook holebi-en trans­gen­deror­gan­isatie Çavaria kaartte al aan dat die ter­mi­jn van twaalf maan­den “te lang” is en is vra­gende par­tij om de uit­sluit­ing­ster­mi­jn te herzien.

“Wetswi­jzig­ing De Block is non-cadeau voor holebige­meen­schap”

Eerder dit jaar bracht uw mag­a­zine een kri­tisch artikel over het voors­tel om iedere risicogroep gelijk te benaderen. Het ‘homo­tol­o­gisch onder­zoek’ leerde ons echter dat er nog veel willekeur is bij de con­trole­mech­a­nis­men van het Rode Kruis. Zo kan je eigen­lijk gelijk wat invullen in de con­troleli­jst. Dat prob­leem erk­enden ze in het cen­trum in de Sint-Pieter­snieuw­straat meteen. Ook de zoge­naamd objec­tieve bloedtesten zijn niet 100% water­dicht. “Op chlamy­dia wordt bijvoor­beeld niet gecon­troleerd”, gaf men toe. Het zet dan ook kwaad bloed (sor­ry hier­voor) bij de homo’s in een relatie dat zij als soort­gelijke ‘risicogroep’ beschouwd wor­den. Een het­ero die ontrouw is in een relatie, en het niet toegeeft, kan nog steeds bloed geven. Uit­er­aard is het belan­grijk om vast te houden aan weten­schap­pelijke sta­tistieken. Als één op twintig homo’s seroposi­tief is, moet je daarop sen­si­bilis­eren. Eerlijke com­mu­ni­catie is daar­bij cru­ci­aal, maar maak alstublieft een duidelijk onder­scheid tussen risicoge­drag en geaard­heid. Promis­cuïteit is niet inher­ent aan homosek­su­aliteit en hetero’s zijn niet per defin­i­tie soavrij.