Oorspronkelijk gepubliceerd op 15/03/2019 – 6:18 door
Dit artikel werdt oorpronkelijk gepubliceerd op de oude Schamper site. Toen deze uit gebruik werd genomen, werden alle artikels overgezet.
Ik had mijn laatste aha-erlebnis toen ik de frêle fallus van mijn relaxte edoch stoïcijnse neus‑, keel- en oorarts deepthroatte. ‘s Ochtends was ik nog een gefêteerde gynaecoloog die als een ware workaholic te allen tijde bilaterale eierstokcysten dissecteerde, maar toen ik mij twee uur later had neergevlijd in de bergère van mijn collega-psychiater, kwam ik tot de vaststelling dat mijn pernicieuze fascinatie met axolotls daadwerkelijk de spuigaten uitliep. Hun ovale hoofdjes, die ietwat caoutchoucachtig aanvoelen, en, indien in eersterangs worcestersaus bereid, zelfs de meest authentieke bourgondiërs doen watertanden. Hun vadsige lijfjes, die de kokkerelavonden van talloze ipaddende Hongkongse yuppies verblijd hebben … Deze fantasieën leidden tot promiscuïteit en fetisjisme, zo rapporteerde de zielenknijper mij eloquent. Prompt heb ik toen mijn scabreuze bekentenissen aan mijn eega van drieëntwintig jaren ge-e-maild.
Mijn schattebout reageerde gechoqueerd en verbolgen. Hij beloofde mij niet-aflatende guerrilla’s en represailles. Mijn fingerspitzengefühl vertelde mij desalniettemin dat dit alles manifest onjuist was. Bij soortgelijke commotie had ik hem steeds opnieuw met talloze moelleuxs kunnen verleiden. Ons kat-en-muisspel is een ongebreideld perpetuum mobile, een kafkaësk labyrint waarin buitenissige afrodisiaca slechts een whisky’tje verwijderd zijn. Een déjà-vuervaring was mij evenwel niet gegund, en in zijn turquoise anorak vertrok mijn gemaal met de noorderzon.
Ik zocht mijn heil in een midlifecrisis die werd afgesloten met een trapezeongeluk, niet voorspeld door de getatoeëerde wijsgeer die ik in de boeddhistische fase van mijn leven had geraadpleegd. Geradbraakt zocht ik een ad-hocoplossing. Verhuizen naar een derdewereldland? Ik wou mijn 65+-kaart niet opgeven. Luiwammesen in een rendez-voushotel met chique gigolo’s of smeuïge aubergines als huis-tuin-en-keukenmiddel dan maar? Helaas, een jus d’orange later zat ik in de wachtzaal om mijn huig te laten checken. Applaudisseer nu maar, dommeriken.