Auw, mijn vinger


Vroeger ging ik vaak op ski­vakantie. Ik hield ervan om ’s mid­dags in een berghut toe te komen, mijn strakke skischoe­nen wat open te zetten en één of andere Oost­en­rijkse worst met fri­et­jes te bestellen. Ik had op die momenten meestal heel veel honger. Voor mijn kinder­brein voelde het alsof ik uren­lang op de stereotiepe houten…

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 15/04/2024 – 7:23 door Louise De Mey­er

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Vroeger ging ik vaak op ski­vakantie. Ik hield ervan om ’s mid­dags in een berghut toe te komen, mijn strakke skischoe­nen wat open te zetten en één of andere Oost­en­rijkse worst met fri­et­jes te bestellen. Ik had op die momenten meestal heel veel honger. Voor mijn kinder­brein voelde het alsof ik uren­lang op de stereotiepe houten berghut­banken zat te wacht­en tot het eten er was. Zo gebeurde het dus dat ik op een dag een per­fecte, grote Frank­furter met fri­et­jes en ketchup voor mijn neus kreeg, gulzig een hand­vol fri­eten van het bord griste en per ongeluk hard op mijn eigen wijsvinger beet. Zo hard dat ik spon­taan begon te huilen. Jaren lat­er word ik er nog steeds om uit­gelachen door mijn eigen fam­i­lie.

Mijn strakke skischoe­nen wat open zetten en één of andere Oost­en­rijkse worst met fri­et­jes bestellen

De UGent lijkt wel vak­er in haar eigen vingers te bijten. Ze kan bijvoor­beeld niet snel genoeg koten voorzien voor de vele stu­den­ten die ze aan­neemt. Nu de voor­waar­den om in een home te kun­nen wonen ver­stren­gen en de pri­jzen bli­jven sti­j­gen, zijn het de stu­den­ten die de tandaf­drukken mogen voe­len: con­se­quen­ties van een uni­ver­siteit die niet goed en niet op tijd op de vraag naar gesub­si­dieerd wonen kan rea­geren. Ook de werkne­mers lij­den onder het reac­tiev­er­mo­gen van de uni­ver­siteit. Er zou te weinig gebeuren om grensover­schri­j­dend gedrag aan te pakken, tucht­pro­ce­dures slepen jaren­lang aan en werkne­mers mak­en zich zor­gen om werk­druk en vei­ligheid op het werk. Nu de vak­bon­den met die klacht naar de over­heid stap­pen, wordt het alleen maar duidelijk­er dat de UGent niet met de ontevre­den­heid van haar werkne­mers kan omgaan.

Als we het dan toch over fri­et­jes hebben: in deze edi­tie zocht­en we de beste fritu­ur van Gent, dit keer zon­der vingergekn­abbel! Verder lees je een inter­view met EU-ken­ner Jan Orbie, infor­matie over medis­che voorzienin­gen voor stu­den­ten, hoe Gent de cul­turele hoofd­stad van Europa wil wor­den en waarom de KU Leu­ven miss­chien toch niet de oud­ste Bel­gis­che uni­ver­siteit is.