Oorspronkelijk gepubliceerd op 21/08/2019 – 10:38 door Yolan Devriendt
Dit artikel werdt oorpronkelijk gepubliceerd op de oude Schamper site. Toen deze uit gebruik werd genomen, werden alle artikels overgezet.
Geachte mijnheer Van Grieken
Yolan Devriendt
Ik ben niet iemand die graag andere mensen op de vingers tikt, maar in deze situatie maak ik een uitzondering. Ik, en vele anderen met mij, zijn verontwaardigd over de manier waarop u gehandeld hebt in de recente Pukkelpopkwestie. Ik verwacht meer van een politicus, met zoveel macht als u. En dat om deze reden.
Na een toespraak van Anuna De Wever op Pukkelpop kon Vlaanderen de daaropvolgende feiten meepikken via de verschillende nieuwskanalen en op sociale media. Dat een deel van het daar aanwezige publiek op een minder positieve manier op De Wevers boodschap reageerde, tot daaraan toe. Iedereen maakt ervan wat hij zelf wil, en het is vrij duidelijk dat niet alle neuzen in dezelfde richting staan. We weten echter allebei dat het daar niet ophield. Een groepje jongeren vond het namelijk nodig om Anuna en haar vriendinnen op de camping op te zoeken. Een stortvloed aan verwensingen, doodsbedreigingen en urine viel hen te beurt. Het was een daad van geweld en barbarij die onder geen beding goed te praten valt, nooit. Al snel was deze gewelddaad echter niet meer het middelpunt van het debat, want een van de jongeren had een Vlaamse vlag bij. Sociale en klassieke media focusten zich op dat aspect van het verhaal, ontploften en stonden al gauw vol met standpunten voor en tegen de vlag in kwestie. En net als bij de (reacties op de) boodschap van Anuna blijkt, meningsverschillen zullen er altijd zijn, net als excessen.
Ga ik akkoord met de disproportionele maatregel van Pukkelpop om vlaggen met de zwarte Vlaamse leeuw erop in beslag te nemen? Neen, en daarin volg ik in zekere mate de stappen die u ondernam. We dienen echter enkele zaken duidelijk te stellen: ten eerste, dat het afnemen van de vlaggen en het incident met Anuna los van elkaar staan. Het personeel van Pukkelpop was al begonnen met het verwijderen van de desbetreffende vlaggen voordat mevrouw De Wever een voet op het podium van de Boiler Room had gezet. Daarnaast dient u als voorzitter van de partij, die een bepaalde vlag voert en maar al te graag dweept met de vrijheid van meningsuiting, vrede te nemen met het feit dat niet iedereen de Vlaamse vlag even genegen is als u en uw achterban. Zo zijn jullie op jullie beurt andere vlaggen in ons land iets minder genegen. Ook dat moet kunnen.
Mijn verontwaardiging was des te groter toen ik enkele screenshots zag van uw Instagramaccount, waarin u beeldmateriaal deelde van enkele meisjes die het niet zo nauw namen met de leeuwenvlag en hem in brand staken. De wraakroepende quote (‘De ware aard van ‘verdraagzaam’ links.’) die u bij de beelden plaatste, sprak boekdelen. Als kers op de taart vond u het nog nodig haar Instagramhandle te delen, waarbij u niet alleen een grove schending van de privacy beging, maar ook een enorm oneerlijke daad van intimidatie in de steigers zette, vanuit een bevoorrechte machtspositie. Laat me duidelijk zijn, ik acht voor intimidatie geen plaats binnen onze rechtsstaat. Gevolg van uw acties? Het meisje waarvan u de Instagramaccount gretig deelde zag haar inbox volstromen met bedreigingen en ettelijke haatberichten. Een tactiek die ook andere partijen niet onbekend is, maar binnen uw eigen partij bent u jammer genoeg ook niet de enige die individuen via sociale media aan de schandpaal nagelt. Ik vraag me twee zaken af. Ten eerste: is dat het voorbeeld dat u als partijvoorzitter voor uw kiezers wil stellen? En ten tweede: u spreekt steevast over ‘eerst onze mensen’. Maar wie zijn die mensen dan? Gaat dat over iedereen die trouw zweert aan de vlag in kwestie? Is uw Vlaamse volk niet meer dan dat? Als u erop staat om niet volgens de regels van het spel te spelen, moet u ook aanvaarden dat de maatschappij u uitsluit van een debat dat gestoeld is op vrije discussie, democratie en rechtvaardigheid. De daaropvolgende verontwaardiging kan bijgevolg ook beter achterwege gelaten worden.
Ik wil deze brief hiermee besluiten: laat mensen met een andere mening dan die van u of uw achterban over hun eigen mening beschikken, ook dat is vrijheid van meningsuiting. Besef ook dat er voor u en uw collega’s niet zoiets bestaat als een onschuldige tweet of een onschuldig Instagramverhaal. U en de voorzitters van de andere politieke partijen in ons land beschikken over macht, invloed en een achterban. Ga daar verantwoordelijk mee om. Laat ons altijd en overal met klem geweld veroordelen, in alle soorten en maten. Die factor verbindt ons over de grenzen van politieke voorkeur heen. U en ik, we zijn allemaal mensen, laten we ons dan ook als mensen gedragen.
Met vriendelijke groet
Yolan Devriendt