Vervolg: De uitspraken van Nathan Cofnas onder de loep

Dit artikel bouwt verder op een eerder artikel. Lees het hier.

4. Zorgt de zogenaamde race gap ervoor dat Afro-Amerikanen oververtegenwoordigd zijn in Amerikaanse gevangenissen?

Uit de vol­gens Cof­nas “sta­biele kloof in het gemid­delde IQ” tussen witte Amerika­nen en Afro-Amerika­nen zou vol­gen dat zwarte mensen genetisch bepaald zijn om pro­por­tion­eel meer mis­dri­jven te ple­gen dan witte Amerika­nen. Dat zou vol­gens Cof­nas zelfs zo zijn indi­en maatschap­pelijke fac­toren, zoals socio-economis­che posi­tie, geen enkele rol zouden spe­len. Dat betoogde de zelfverk­laarde ‘rassen­re­al­ist’ tij­dens zijn lez­ing. Zon­der bewi­js voor te leggen bear­gu­menteerde hij deze claim door te ver­wi­jzen naar de negatieve cor­re­latie tussen IQ en mis­daad­ci­jfers. Hoewel deze cor­re­latie al veelvuldig is onder­zocht, is de realiteit com­plex­er dan Cof­nas ze voorstelt.

Ver­schil­lende acad­emis­che stud­ies tonen inder­daad aan dat per­so­n­en met een lage intel­li­gen­tie dis­pro­por­tion­eel vaak in de gevan­ge­nis belanden. Hieruit kan je echter niet sim­pel­weg aflei­den dat Afro-Amerika­nen gemid­deld genomen meer mis­daad ple­gen omdat ze gemid­deld min­der intel­li­gent zijn. Zo klopt Cof­nas’ stelling dat er sinds de jaren 1970 een sta­biele intel­li­gen­tiek­loof van 15 IQ-pun­ten bestaat tussen zwarte en witte Amerika­nen niet. Fly­nn en Dick­ens bear­gu­menteer­den in 2006 dat zwarte mensen sinds de jaren ‘70 met meerdere IQ-pun­ten zijn opgeschoven naar het witte gemid­delde. Bijgevolg blijkt dat omgev­ings­fac­toren wel degelijk het gemid­delde IQ van een bepaalde groep kun­nen beïn­vloe­den. Dat haalden we in de factcheck­ing van de vorige stand­pun­ten reeds aan. 

De invloed van omgev­ings­fac­toren speelt ook een rol in de negatieve cor­re­latie tussen het gemid­delde IQ van een groep en de aan­wezigheid van die groep in de mis­daad­sta­tistieken. Meerdere stud­ies zien een laag IQ als een voor­speller van crim­i­neel gedrag, maar over het pre­cieze ver­band bestaat veel dis­cussie. Zo stellen som­mige onder­zoek­ers de sterk­te of de lin­eariteit van dit ver­band in vraag. Boven­di­en bestaan er vol­gens James Free­man (2012) veel fac­toren die het onder­zoek naar IQ en mis­daad ver­storen. Zo rijst bijvoor­beeld de vraag of min­der intel­li­gente mensen niet sneller gear­resteerd wor­den dan intel­li­gen­tere crim­ine­len. Op macroniveau duiden weten­schap­pers echter vooral sociale omgev­ings­fac­toren zoals armoede, de werk­looshei­ds­graad of iemands sociale omgev­ing aan als oorza­k­en die het ver­schil in mis­daad­ci­jfers tussen ver­schil­lende groepen verk­laren, zo stellen Beaver en Wright (2011). Gemid­deld gezien zijn uit­gerek­end Afro-Amerika­nen namelijk (kans)armer of sneller werk­loos. In de wijken waar ze wonen komen ze boven­di­en sneller in con­tact met crim­ine­len.  

Het feit dat Afro-Amerika­nen vak­er in de gevan­ge­nis belanden, is dus zek­er niet louter te wijten aan een lager IQ. Cof­nas ziet over het hoofd dat peni­bele omgev­ings­fac­toren ook iemands kans om in de crim­i­naliteit te belanden ver­hogen. Het klopt dat min­der intel­li­gente mensen oververte­gen­wo­ordigd zijn in mis­daad­ci­jfers, maar IQ wordt ook bepaald door sociale omgev­ings­fac­toren. Die fac­toren, en niet (enkel) genet­i­ca, zouden ervoor kun­nen zor­gen dat zwarte Amerika­nen lager scoren op IQ-tests en sneller wor­den opges­loten. 

5. Rindermann et al. survey

Tij­dens zijn pre­sen­tatie haalde Cof­nas de expert sur­vey Rin­der­mann et al. (2020) aan, een enquête afgenomen bij tal van experts in het onder­zoek naar intel­li­gen­tie. Deze studie zou vol­gens hem bewi­jzen dat er onder aca­d­e­mi­ci wel degelijk een con­sen­sus is dat intel­li­gen­tie en ras ver­bon­den zijn. Zoals iemand uit het pub­liek echter opmerk­te, kon de expert sur­vey op dit vlak niet zomaar geloofd wor­den: op deze spec­i­fieke vraag antwo­ordde immers slechts 6,4% van de bevraag­den. Bij een respon­s­graad van 6,4% is selec­tiebias struc­tureel oncon­troleer­baar: je weet sim­pel­weg niet wie er niet antwo­ordde en waarom. Bin­nen het onder­zoeks­domein van het intel­li­gen­tieon­der­zoek bestaan er overi­gens sur­veys met aanzien­lijk hogere respon­s­graden dan de stud­ies die Cof­nas aan­haalde, zoals Reeve & Charles (2008) met zo’n 38,3%. De 6,4% van Rin­der­mann et al. (2020) is dus niet de norm, maar een uitsch­i­eter.  

Daar­naast bestond er onder de experts die wél antwo­ord­den geen con­sen­sus over de oorza­ak van het IQ-ver­schil tussen witte en zwarte Amerika­nen: ongeveer 51% schreef het ver­schil eerder toe aan omgev­ings­fac­toren dan aan genetis­che fac­toren.

Cof­nas verdedigde zich hierte­gen door te stellen dat ook bij vergelijk­bare stud­ies over kli­maatveran­der­ing slechts een vergelijk­baar per­cent­age experts antwo­ordde. Betekent dat dan ook dat kli­maatveran­der­ing niet echt is? Daar heeft Cof­nas natu­urlijk een punt: er bestaan inder­daad expert sur­veys over kli­maatveran­der­ing met een lage respon­s­graad. Toch vor­men die eerder de uit­zon­der­ing. Er zijn namelijk ook ver­schil­lende expert sur­veys over kli­maatveran­der­ing waarop wél veel experts reageer­den, zoals de studie van Doran en Zim­mer­man (2009), die een respon­s­graad van 30,7% behaalde. Cof­nas vergelijkt de studie die hij aan­haalde dus met de zwak­ste voor­beelden uit het kli­maa­ton­der­zoek — en dat is geen eerlijke vergelijk­ing.